Toneel over holebisenioren, bestaat dat? Jawel, in Hasselt!  ‘Winterrozen’ is een voorstelling van toneelkring Dietrich met de nodige dosis drama, humor, vreugde en verdriet, uit het lesbisch leven gegrepen.

Het lesbisch toneel vindt zijn oorsprong in Hasselt in 1989, wanneer LILEV – de Limburgse Lesbische Vrouwen – voor het eerst ‘Los Lesbos’ van Terri Baum, met vertaling en actrices van LILEV, opvoerde. De regie werd echter uitgegeven. Het werd een denderend succes, wanneer het stuk werd gespeeld tijdens de vrouwen- en lesbiennedag. Toch werd het toneelavontuur opgeborgen in de kast.

De Madam

In 1999 wou de vzw De Madam vrouwen- en lesbocentrum graag in haar activiteiten de opvoering van een toneelstuk met lesbische thematiek opnemen. De bezielster van het toneelgezelschap, Eliane Luys (foto), ging op zoek naar lesbische toneelstukken. De vertaling en het acteren gebeurden door de leden. Eliane bleef zoeken om de lesbische leegte op het vlak van toneel op te vullen. Zo werden ‘8 x 10′ (1999) een lesbisch drama van Sarah Dreher in de zaal Olympia, ’Sappho in love’ (2002) een komedie van Carolyn Cage, ’Buitenspel’ (2004) opnieuw van Carolyn Cage met in de hoofdrol een vrouwenvoetbalploeg en ‘Moordgriet’ (2006), een lesbische thriller naar het boek van Elisabeth Woodcraft, in de loop der jaren opgevoerd onder regie van Eliane Luys.

Winterrozen

En nu dus ‘Winterrozen’. Eliane Luys schreef het stuk en regisseert het ook. Vier oudere lesbiennes leven samen in een huis. Linette Helsen startte dit samenlevingsproject. Ze zocht metgezellen die elkaar willen helpen en daardoor best nog een tijd zelfstandig hun plan kunnen trekken. Catho Sente is er van in het begin bij, nu ongeveer 5 jaar geleden. Martha Mantels vervoegde het gezelschap 4 jaar terug en Esmee Lano, arriveerde na de dood van haar levenspartner Clara. De dames worden met hart en ziel ondersteund door verpleegkundige Berthel, een goedhartige veertiger. Nu er kamers bijkomen, krijgt Berthel hulp van Floor Dumont. Floor is een jonge dertiger die het hart op de tong heeft. Ze is complexloos en met haar waait een frisse wind door het huis.

zaterdag 7, 14, 21 en 28 mei, 20u
Zaal van het Hasselts Toneel (zaal Centrum)
Hollandsveldlaan 32
Hasselt
Reservaties: 011/25 22 94 of  demadam@yahoo.com

Vanaf nu kunnen wij spreken van het begin van de campagne rond de klacht van Jean Marie De Meester tegen Mgr. Léonard.  Er is een sticker om de website, die meer inhoud begint te krijgen, bekend te maken.

Een lijkbleke Léonard tegen een achtergrond van flikkerende lichtjes in de regenboogkleuren.  Bespeur ik hier enige symboliek?  Hier is duidelijk over nagedacht. Van enige afstand lees je ‘Homofobe Léonard’  waardoor je nieuwsgierigheid wordt gewekt. Als je dichterbij komt krijg je de volledige boodschap.

De tekening is ons geleverd door striptekenaar Tom Bouden en het ontwerp is van Youri, eigenaar van een vensterraam in Mechelen dat nog steeds door vandalen wordt beplakt met adresklevertjes en ander ongeïnspireerde brol. Vanaf nu kan iedereen met stickers aan de slag in Mechelen en wijde omgeving. Liefst niet op het raam van Youri uiteraard.

De creativiteit is ons gratis aangeleverd, het drukwerk niet. Mikpunt, de organisatie die de practische kant van de campagne verzorgt, heeft geen geld en krijgt ook geen subsidies.  Het drukken en versturen van de stickers wordt dus bekostigd… door jou.  Als je deze actie een goed hart toedraagt laat het dan spreken. Stort een gulle bijdrage op onderstaande rekening. Ben je meer van het activistische type en wil je de wereld mooier en wijzer maken bestel dan zoveel stickers als je kan plakken.

Bestellen: mail je naam en adres + het aantal gewenste stickers naar immanent@skynet.be
Financiële steun is welkom op 001-4849878-51 (IBAN: BE75 0014 8498 7851 – BIC: GEBABEBB) van Mikpunt, Antwerpen.
De Sticker zal zaterdag ook beschikbaar zijn op de Algemene Vergadering van Çavaria, waar ook zal gestemd worden over het engagement van de koepelorganisatie in deze campagne.

Lees hier het interview met Jean Marie de Meester op De Wereld Morgen.

De Cubanen kunnen nu ook de avonturen van het zootje ongeregeld in ‘Glee’ volgen. Deze reeks over jongeren en vooroordelen wordt, netjes gedubd in het Spaans, uitgezonden op de Cubaanse staatstelevisie.

Een Egyptische homo bevestigde het onlangs nog: via internet en televisie is het makkelijker om in landen waar holebi’s en transgenders het moeilijker hebben sneller bij te benen met wat in de rest van de wereld gebeurt en dat bevordert het zelfvertrouwen. In Cuba zorgt de overheid intussen zelf voor dat soort informatie.

Kurt

Camilo García (foto) werkt voor de Dienst seksuele diversiteit van het Cubaanse centrum voor seksuele opvoeding (Cenesex). Hij schreef een commentaarstuk over ‘Glee’ waarin hij ondermeer zijn mening geeft over één van de personages: “Onze aandacht wordt getrokken op hoe in de reeks wordt omgegaan met de situatie van Kurt, een homo met zeer vrouwelijke trekjes. Hij loopt rond in de meest extravagante kleren en bereikt de toonhoogte van een sopraan wanneer hij zingt. Met zijn ‘lastige’ look (voor de grootste homofoben onder U) toont hij fier zijn manier van zijn en daagt de wereld uit met zijn breed uitgesmeerde talenten en deugden, zelfs in een ruw partijtje voetbal. Zijn vader is een blijkbaar een niet al te slimme technieker die ons een lesje leert in hoe hij op een gevoelige en menselijke manier zijn zoon verdedigt tegen discriminerende reacties op zijn fysieke verschijning, zijn maniertjes en zijn seksuele oriëntatie.”

Made in Cuba?

García vindt het jammer dat zoiets niet in Cuba zelf gemaakt wordt: “Al deze wijsheid wordt gebracht op een frisse en ontspannende manier en doet de maatschappij veel deugd. ‘Glee’ is welkom op de Cubaanse TV-schermen. Al is het jammer dat het een buitenlandse serie is – uit de VS dan nog – die een duidelijke en sterke boodschap brengt over diversiteit. Hoe lang moeten we nog wachten op dit soort boodschappen ‘made in Cuba’?”

Bron: Blabbeando

Meer over Cuba

Hebt U ook al altijd willen weten wat ontslagnemend premier Leterme denkt over het opvoeden van een kind door twee vaders? Helaas. U zal het niet te weten komen. Toch niet de eerste jaren. Misschien later in zijn memoires. Mensen met macht en invloed houden deze meningen voor zichzelf en bemoeien zich met hun eigen zaken.

Er is een heel goeie reden voor het stilzwijgen van Leterme over dit onderwerp. Het opvoeden van kinderen door koppels van hetzelfde geslacht is immers bij wet geregeld. Het zou nogal een zootje worden mocht elke politicus zijn persoonlijke afkeuring te grabbel gooien over de wettelijke bescherming van minderheden. Waarmee ik niet wil gezegd hebben dat Leterme tégen het opvoeden van kinderen door twee vaders is. Ik weet het gewoon niet. En zo hoort het. Leterme gebruikt zijn positie als publieke figuur niet om holebi’s het leven moeilijk te maken.

Gedrag Léonard corrigeren

Mgr. Léonard keurt publiekelijk en schaamteloos de levenswijze van homoseksuelen af.  Zijn uitspraken zijn duidelijk in tegenspraak met de geest van de wet die discriminatie omwille van seksuele geaardheid verbiedt. Blijkbaar denkt hij dat voor hem andere wetten gelden. Hij heeft het gemakkelijk omdat hij niet ter verantwoording kan geroepen worden. Niet door een parlement en ook niet door de leden van zijn gemeenschap. Zelfs  zijn eigen priesters en gelovigen kunnen hem niets maken. De enige bij wie hij op het matje zou kunnen komen is de paus maar die is het meestal met hem eens. Léonard kan zich dus veel permitteren. Als we willen dat zijn gedrag wordt gecorrigeerd zal het initiatief moeten komen van holebi’s en transgenders die niet gebonden zijn aan de regels van de Kerk.  Van de holebitransgenderbeweging dus.

De wetgeving gebruiken

Zal Léonard zich ooit houden aan de antidiscriminatiewetgeving? Ook dat weten we (nog) niet. Totnutoe nam immers niemand het initiatief – ook de holebitransgenderbeweging niet – om hem met die wet te confronteren. Dat is op zich al vreemd want de wet bestaat sedert 27 maart 2003 en er is hard voor gevochten. De eis dook voor het eerst op in het eisenplatform van de optocht van 9 mei 1981. Het eerste wetsvoorstel werd neergelegd in mei 1996. Het heeft dan nog zeven jaar geduurd eer de wet er eindelijk was.  Hij is niet echt veel gebruikt en dan enkel voor kleine vormen van discriminatie. Uit het jaarverslag 2003 van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (CGKR) blijkt dat 59 procent van de klachten te maken had met vijandige gedragingen maar vooral met homofobie uitlatingen in publicaties, op TV en op het internet. Léonard is dus niet echt origineel maar het feit dat hij hoofd is van de katholieke kerk geven zijn uitlatingen een veel groter gewicht. De cijfers geven ook aan dat mensen zwaar tillen aan homofobe taal. In het CGKR-rapport van 2009 worden 104 dossiers (of 6%) over discriminatie op basis van seksuele geaardheid gemeld, voornamelijk voor pesten op het werk en cyberhate. Dat is het topje van de ijsberg. Çavaria ging nooit actief op zoek naar uitingen van discriminatie en maakte nooit gebruik van het recht om zich als belangenorganisatie burgerlijke partij te stellen. De enige uitzondering hierop is de omstreden zaak Hachichi.

Katholiek verzet

Léonard zal zich bij een klacht – zoals die intussen is neergelegd door Jean Marie De Meester – zeker beroepen op zijn recht van vrije meningsuiting en de godsdienstvrijheid. Dat is niet nieuw. De katholieke kerk en haar politieke bondgenoten hebben er ook alles aangedaan om het tot stand komen van de wetgeving tegen te houden. Hierover meer in een apart artikel. Ze wisten – misschien beter dan de beweging zelf – dat zo’n wet hun vrijheid om holebi’s en transgenders te verdrukken aan banden zou leggen.  In de RAF-brochure ‘Kroniek van een aangekondigde dood’, waarin de reacties op de antidiscriminatiewet onder de loep werden genomen, lezen we dat de verbetenheid waarmee een deel van katholiek Vlaanderen zich tegen het wetsvoorstel afzette zelfs voor de meestal bedaarde Yves Desmet teveel werd. Hij dreigde zelfs even met outing: “Als de CVP er echt een strijdpunt van wil maken om trouwe heterokoppels tot enige toegelaten maatschappelijke norm te verheffen, als ze echt iedere andere samenlevingsvorm en relatie als minderwaardig blijft bestempelen en vooral behandelen, dan zal ze het ons niet kwalijk nemen als we in de toekomst scrupuleus zullen nakijken of al haar mandatarissen wel degelijk volgens deze norm leven. Is dit een dreigement? Eigenlijk wel ja.” (De Morgen, 28.06.96)

Antisemitisme

We zijn van de katholieke kerk wel wat gewend. Door de eeuwen heen werden de meest bizarre standpunten verdedigd. In 1633 werd Galileo Galilei op 69-jarige leeftijd veroordeeld tot levenslang huisarrest. De kerkelijke leiders konden zijn wetenschappelijke standpunten over het feit dat de aarde rond de zon draait (en niet omgekeerd) niet pruimen. Het duurde tot oktober 1992 voor de paus zich hiervoor verontschuldigde en Galilei werd erkend als gelovig mens. Kerkelijke leiders hebben het recht op vrije meningsuiting en de godsdienstvrijheid eeuwenlang misbruikt om mensen te kwetsen, op te sluiten en te vermoorden als die hun macht in de weg stonden.

Een voorbeeld van hoe de Kerk heeft moeten plooien voor de moderne tijd is hoe ze met het antisemitisme omgaat. In de geschiedenis hebben uitingen van antisemitische aard meermaals geleid tot moord op Joden, zoals tijdens pogroms en de Holocaust. Voor de tweede wereldoorlog was de Kerk heel openlijk antisemitisch. Pius IX, die in het jaar 2000 zalig werd verklaard, als ‘een lichtend voorbeeld voor allen’ stond gekend als een hardleerse antisemiet die in de negentiende eeuw het Romeinse jodengetto opnieuw liet openen. De Joden hebben Jezus Christus toch gekruisigd? Bij de meeste christenen bestond het idee dat de kerk in de plaats van het volk Israël (de Joden) was gekomen. Eerder waren er sterke verhalen van Joden die kleine kinderen zouden vermoorden en opeten. Dutroux avant la lettre. In Nederland werd op het Provinciaal Concilie van 1924 het verbod op de omgang met joden uit het Concilie van 1865 bevestigd. In de jaren daarop gebruikten fascisten als de NSB-er Robert van Genechten en Zwart Front-leider Arnold Meijer deze anti-Joodse stellingname ter verdediging van hun eigen antisemitisme en dat van de Duitse nazi’s.

En na de oorlog?

Toen de Nazi’s aan de macht kwamen in Duitsland werden de gevolgen van het antisemitisme op een verpletterende manier duidelijk. 6 miljoen Joden kwamen om in de concentratiekampen. Terwijl Pius XII een dubbelzinnige houding aannnam tegenover de jodenvervolging waren er wel vele katholieken die het antisemitisme lieten voor wat het was en –  met gevaar voor eigen leven – joodse medeburgers hielpen onderduiken. Dat zie je wel meer in katholieke middens: het leven is sterker dan de leer. De Gentse werkgroep ouders van holebi’s speelde een vergelijkbare rol. Katholieke ouders namen het op voor hun kinderen en gingen in de jaren ’90 bij toenmalige CVP-voorzitter Van Peel de rechten voor holebi’s bepleiten.

Holebi’s bleven in de kou staan

Na de tweede wereldoorlog werd in internationale mensenrechtenverdragen komaf gemaakt met antisemitisme. Je zal Léonard geen beledigende of denigrerende dingen over Joden horen verklaren. Kort na het schrijven van dit artikel raakte bekend dat de paus de Joden heeft ‘vrijgesproken’ van de kruisiging van Christus. En wij dan?  Heel wat mannen en vrouwen werden opgepakt en vermoord in de concentratiekampen wegens hun homoseksualiteit. Werd ook aan hen gedacht? Het was helaas nog veel te vroeg.  In die periode waren de zeldzame organisaties die onze rechten verdedigden vernietigd.  Het zou tot het einde van de eeuw duren vooraleer men aan wetten zou gaan werken die de discriminatie van holebi’s en transgenders verbieden. In België zijn we intussen zover. Als kerkelijke leiders het kunnen afleren om Joden te schofferen kunnen ze dat ook met holebi’s en transgenders. Het is gewoon een kwestie van dit punt op de agenda te zetten en de juridische middelen te gebruiken waarover we beschikken. het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens stelt ondubbelzinnig: “De vrijheid zijn godsdienst te belijden of overtuiging tot uiting te brengen kan aan geen andere beperkingen worden onderworpen dan die die bij de wet zijn voorzien”

Veroordeling Léonard is grotere vrijheid voor vele anderen

Ondanks alle inspanningen is het antisemitisme niet als sneeuw voor de zon verdwenen. Zo werkt dat nu eenmaal niet. Maar de internationale gemeenschap heeft een duidelijk signaal gegeven: dit nooit meer.  Het zal voor holebi’s niet anders zijn. We zullen moeten blijven vechten voor de rechten elke homo, lesbienne biseksueel en transgender. Maar een veroordeling door de rechtbank van de manier waarop Léonard zich uitlaat over homoseksualiteit en hiv zou in elk geval veel mensen een grotere vrijheid van spreken en handelen geven. Een katholieke schooldirectrice die nu nog aarzelt om een affiche van WJNH op te hangen zal na dergelijk vonnis misschien de stap toch zetten. Wie nu al holebitransgenderrechten verdedigt binnen de katholieke kerk zal zich gesteund weten.  Ook andere godsdiensten zullen dit niet kunnen negeren. Internationaal wordt het waarschijnlijk een primeur: ‘België tikt aartsbisschop op de vingers’.  Zoals met de openstelling van het huwelijk zal het andere landen inspireren om hetzelfde te doen.

Uitdaging

De holebitransgenderbeweging is toe aan een nieuwe uitdaging zoals deze. Het is een logische volgende stap in onze emancipatiestrijd. Religieuze leiders zijn altijd de belangrijkste dragers geweest van het virus dat homofobie heet.  We moeten vooral niet bang zijn hen hiermee te confronteren want we hebben de wet aan onze kant. Het moment is er ook rijp voor: de katholieke gezagsdragers zijn in België veel van hun geloofwaardigheid kwijt. Gelovigen mogen dan weinig of geen kans krijgen om kritiek te uiten, als ze daartoe de kans krijgen blijkt dat ze verandering willen. Bij een enquête onder de katholieke priesters bleek dat zeventig procent van de ondervraagden inhoudelijk niet op dezelfde lijn zit als de aartsbisschop. In de loop der jaren hebben bij holebi’s en transgenders gevoelens van angst en schaamte plaats gemaakt voor durf en trots. We hebben bovendien een beweging die de confrontatie aankan. Die beweging moet het alleen nog willen doen.

Edward Peters is adviseur kerkelijk recht in de VS. Politici die het opnemen voor holebi’s hoeven niet op begrip te rekenen van deze vertegenwoordiger van Rome. Dat ondervond Andrew Cuomo (foto), de gouverneur van New York.

Volgens een bericht in de New York Daily News verklaarde Peters aan de conservatieve zender CNSNews dat de katholieke Cuomo de communie dient te worden geweigerd zolang hij ongehuwd samenleeft met zijn vriendin Lee. Peters had het over wat hij gezien had tijdens een misviering in de kathedraal van de onbevlekte ontvangenis in Albany. Cuomo was daar aanwezig op 2 januari, de dag nadat hij als gouverneur was aangesteld. De krant wist te melden dat hij daar de communie ontving uit de handen van bisschop Howard Hubbard.

Cuomo woonde de kerkdienst bij samen met zijn vriendin en de drie dochters die hij samen met Kerry Kennedy, zijn ex-vrouw, heeft. De bisschop prees de gouverneur die dag en ook dat had hij niet mogen doen. Peters (foto links), die het hoogste gerechtscollege van het Vaticaan adviseert, omschreef de bemoedigende woorden van de bisschop als ‘een dwaling in de pastorale zorg’. Hij verweet Hubbard dat hij hem niet had terechtgewezen omwille van zijn ‘objectieve en publieke staat van zonde’.

Gouverneur Cuomo had zijn kiezers beloofd om nog voor het parlementaire recess een nieuwe stemming door te drukken over een wet die het huwelijk openstelt voor holebi’s. De katholieke kerk had eerder met succes de goedkeuring van die wet in 2009 tegengehouden.

Bron: The Advocate

Het overlijden van Marie-Rose Morel is een straf van Allah. Aids is een vorm van immanente gerechtheid. De eerste uitspraak komt van Sharia4belgium. De tweede van Mgr. Léonard. Ziet u een verschil? Ik niet. Het Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding (CGKR) wel.

Eigenlijk wou ik helemaal niets schrijven over het overlijden van Marie-Rose Morel.  Als lid van het Vlaams Belang heeft ze enkele homofobe uitspraken gedaan maar die zijn niet echt striemend als je ze vergelijkt met die van Alexandra Colen of Fillip Dewinter. Toen ze nog lid was van de NVA liep ze trouwens mee in de Pride. Vakbondsmensen waren minder gelukkig met haar passie om vakbonden monddood te maken. Maar eigenlijk is dit bij het overlijden van een politica niet echt relevant. Het VB blijft homofoob en anti-vakbondsgezind. 

Enggeestige godsdienstbeleving

De uitspraak van Sharia4belgium is zo van de pot gerukt dat ze terecht verontwaardiging opwekt. Het is een staaltje van hoe enggeestig en gevaarlijk sommige mensen hun godsdienst beleven. Sharia4belgium is een marginale groep binnen de moslimgemeenschap. Zo marginaal dat ze bijna een pak slaag kregen op de recente solidariteitsdemonstratie met de opstanden in Egypte en Tunesië: “Enkele malen kwam het tot kleine opstootjes tussen demonstranten en een kleine delegatie van Sharia4belgium. Hun aanwezigheid werd door de meesten als provocatief ervaren en zette hier en daar kwaad bloed. Dit hoeft niet te verbazen, want uit hun plakkaten – waarop onder andere ‘Down with democracy!’ en ‘Sharia for Egypt!’ te lezen stond – was af te leiden dat ze niet echt de boodschap van de betoging begrepen hadden.”  Islamkenner Lucas Catherine omschreef hen als “Een groepje marginale religieuze punkers. In plaats van vlammende haarpieken en piercings dragen ze tulband en boerka. Provocateurs met hun kleding en door wat ze zeggen, zoals de rondreizende punkers in de straten van Brussel die voor bier en hun hond geld schooien en als je niets geeft schelden. Beide groepen zijn even marginaal en staan buiten de maatschappij en hun gemeenschap.”  Het Vlaams Belang profiteert volop van hun bestaan. Ze vormen de ideale ‘tegenstander’ voor deze partij om ‘aan te tonen’ hoe gevaarlijk moslims wel zijn. Als het groepje niet zou bestaan dan zou het VB ze uitvinden.

“Zo snel mogelijk”

Het Centrum diende klacht in tegen Sharia4Belgium op 22 april 2010: “Het Centrum baseert zich hiervoor onder meer op herhaalde uitspraken van Abu Imran (inzet foto), woordvoerder van Sharia4Belgium, die over de homoseksuele gemeenschap zei: ‘Er is geen plaats voor hen en een geleerde zal hen waarschijnlijk tot de dood veroordelen”.  Gisteren kon je op de website van het CGKR lezen: “Het Centrum is diep verontwaardigd over de inhoud van de boodschap die kan wijzen op aanzetting tot haat. Het Centrum schrijft zo snel mogelijk de bevoegde gerechtelijke gerechtelijk instanties aan om deze feiten te voegen bij andere gegevens die reeds aanleiding gaven tot de opening van een dossier na klachten door het Centrum.” Voor mij niet gelaten. Maar waarom zij wel en Léonard niet?

Léonard heeft macht, zeer veel macht

We kunnen lang discussiëren over wat nu precies aanzetten tot haat is. Waren de anti-Joodse uitspraken van de katholieke kerk voor de tweede wereldoorlog een aanzet tot haat? De Nazi’s hebben er in elk geval dankbaar gebruik van gemaakt. Het CGKR tilt dus zwaar aan de uitspraken van een minuskuul groepje dat door niemand – ook niet door de overgrote meerderheid van de moslims – ernstig wordt genomen. Dat is wel even anders bij Mgr. Léonard. Hij is het hoofd van een internationaal netwerk (de katholieke kerk) dat in België jaarlijks een miljoenenbedrag toegeschoven krijgt.  Die regeling is het resultaat van een historisch compromis en zit zelfs verankerd in de grondwet. Die bepaalt dat “de wedden en pensioenen van de bedienaren der erediensten ten laste van de Staat komen”. Concreet voorziet de staat daartoe jaarlijkse 103,7 miljoen euro op de begroting van Justitie. Daarvan gaat 85,9 miljoen euro naar de erkende erediensten. De katholieke dienaars zijn goed voor 95 procent van dat bedrag of zo’n 80 procent van het volledige budget. Daarnaast controleert de kerk een groot deel van de scholen, klinieken en bejaardentehuizen. Om over de internationale invloed nog te zwijgen. Duidelijk geen marginaal maar een man met heel veel macht en daar zijn holebi’s en transgenders ook het slachtoffer van. Bij elke uitspraak draagt de aartbisschop een verpletterende verantwoordelijkheid.

CGKR ontziet Léonard

Volgens een verklaring op 15 oktober 2010 van het CGKR: “pleegt Léonard in juridische zin geen inbreuk op de antidiscriminatiewetgeving.” Het contrast met hun ijver om de punkers van Sharia4belgium te vervolgen kan niet groter zijn. Het is duidelijk dat het CGKR met twee maten en twee gewichten meet en op een of andere manier zwicht voor de macht van Léonard.  De top van Çavaria liet zich leiden door het oordeel van het CGKR en verklaarde eveneens dat ze zich geen burgerlijke partij wenst te stellen in de klacht die door advokaat Jean Marie De Meester werd neergelegd tegen Léonard. Het is misschien een goed moment om daar eens opnieuw bij stil te staan. Of gaat Çavaria zich misschien wèl burgerlijke partij stellen in de klacht van het CGKR tegen Sharia4belgium?

Lees ook: Wat heb ik aan Benno?

Schreef ik U al over het Zzzip-onderzoek? Ik dacht van niet en dat wordt dus tijd. Ik meende eerlijk gezegd dat het onderzoek afgelopen was maar niets is minder waar.  Zeker de ouderen onder U worden om hun medewerking gevraagd. Ik kreeg een mailtje van gezondheidsbegeleider Leon Cools dat ik hier graag weergeef.

Sinds november loopt het Zzzip2 onderzoek, een grootschalige studie naar de levenskwaliteit van holebi’s in Vlaanderen. Deze studie wordt uitgevoerd door het Steunpunt Gelijkekansenbeleid in opdracht van de Vlaamse minster voor gelijke kansen, Pascal Smet. Tot op heden namen ongeveer 2000 holebi’s deel aan de enquête. Van deze groep is slechts 2% ouder dan zestig jaar, maar ook de groepen 50 tot 59-jarigen (7%) en 40 tot 49-jarigen (15%) zijn ondervertegenwoordigd. 
 
We willen bij deze dan ook een warme oproep plaatsen bij verenigingen die zich focussen op holebi’s ouder dan 40 jaar om hun leden te motiveren deel te nemen aan de enquête. Wij begrijpen dat er allerlei redenen kunnen zijn waarom het deelnemersaantal relatief laag is, maar het is natuurlijk bijzonder jammer dat een belangrijke groep zijn of haar stem niet kan laten horen op het moment dat daartoe de kans wordt gegeven. We willen daarom graag zelf ook al het mogelijke doen om deelname aan de enquête te optimaliseren. Indien gewenst kunnen wij papieren enquêtes aanleveren, zodat de survey niet op de computer dient ingevuld te worden. Indien jullie zelf suggesties hebben, horen wij het graag.

Doen dus. Je kan Leon Cools telefonisch bereiken op 03/ 272 36 68.  Of je kan rechtstreeks bellen met Dr. Dagmar Versmissen van Steunpunt Gelijkekansenbeleid:  03/ 265 59 43
Ga alvast eens kijken op http://www.zzzip2.be/