WJNH, de jeugdbeweging voor holebi’s en transgenders die zich langzaam maar zeker op gelijke hoogte weet te werken als de scouts en de chiro, heeft vanaf januari een nieuwe nieuwe algemeen coordinator. Ze heet Leonie Nelissen en volgt Iris de Caluwé op. Woordvoerder Seppe Geerts gaf intussen de fakkel al door aan ‘prince charming’ Michiel Vanackere.

Leonie Nelissen is de trotse mama van de 8-jarige Stefan. Lesbiennes met kinderen: deal with it!  Ze werd geboren op 29 augustus 1979 het Limburgs-Nederlandse Geleen. WJNH kiest dus opnieuw voor een iets oudere coördinatrice èn voor een vrouw.  Ze begint haar job op 1 januari.

Michiel Vanackere werd geboren in Kortrijk op 3 november 1989. Hij is (tot nader order, je weet maar nooit tegenwoordig) van het mannelijke geslacht.  Volgens zijn facebookpagina is hij vrijgezel. Toen ik hem citeerde in een artikel over Leonard kreeg ik meteen een berichtje dat hij toch liever een andere foto bij de tekst had gezien. Maar het huidige fotooke op zijn facebookpagina is onweerstaanbaar: dromerige ogen en een baardje. Sorry Michiel! Volgende keer gebruik ik je officiële foto.

Volgens minister van Sociale Zaken Laurette Onkelinx zijn de uitlatingen van aartsbisschop Léonard over aidspatiënten en homoseksualiteit onfatsoenlijk, respectloos, stigmatiserend en onthutsend. Ook alle fracties in het Vlaams Parlement (op het Vlaams Belang na) wijzen de uitspraken van Léonard af.

Onkelinx zegt zelfs “dat het een recidive betreft van de hoogste gezagsdrager van de Belgische kerk betreft”. Léonard had onder meer gezegd dat aids een immanente vorm van rechtvaardigheid is voor promiscue gedrag. De immanente rechtvaardigheid en besmettelijke ziekten op een hoop gooien, kunnen volgens Onkelinx bij de patiënten een bijkomend schuldgevoel opwekken. “Dat kan nefaste psychologische gevolgen hebben, terwijl ze net behoefte hebben aan een respectvolle behandeling.” De minister voegde er aan toe: “De uitspraken van monseigneur Léonard over homoseksualiteit zijn even verwerpelijk. Ze stigmatiseren een gemeenschap en treden een fundamenteel beginsel van onze democratische samenleving met de voeten, de vrijheid van seksuele handelingen tussen instemmende volwassenen. Een beginsel dat sommige leden van de clerus eerder met enige vrijheid lijken te hebben toegepast.”

Jan Roegiers en Pascal Smet

Het Vlaams Parlement keurde tijdens de plenaire zitting een motie goed waarin het de onaanvaardbare uitspraken van aartsbisschop Léonard officieel verwerpt. Vlaams volksvertegenwoordiger en initiatiefnemer Jan Roegiers (sp.a) toont zich tevreden met dit krachtige signaal vanuit alle democratische partijen. Op 9 november interpelleerde Jan Roegiers Vlaams minister van Gelijke Kansen Smet over het standpunt van de Vlaamse regering ten opzichte van de intussen welbekende uitspraken van Léonard. In zijn antwoord betreurde Smet de uitlatingen van de aartsbisschop in naam van de hele regering. Hij heeft ook contact genomen met de kerkelijke overheid om dat standpunt klaar en duidelijk over te brengen.

Vlaams Belang doet niet mee

Toch vond Roegiers ook een sterk signaal vanuit het parlement zelf erg belangrijk. Daarom stelde hij een korte tekst op die door alle partijen (behalve het Vlaams Belang) mee ondertekend en  gestemd werd. De motie stelt dat het Vlaams parlement met klem afstand neemt van de uitspraken over hiv en homoseksualiteit en dat het die ook veroordeelt. Bovendien vraagt het aan zijn voorzitter om dat standpunt over te brengen aan de aartsbisschop.

Bron: Zita en persbericht van Vlaams volksvertegenwoordiger Jan Roegiers (sp.a)

“VIRUS is mijn volgende toneelstuk, waar ik heel trots op ben” schrijft Wim Morbée in een mailtje. De titel laat al vermoeden dat het stuk over hiv gaat.  Het nieuwste project van toneelgezelschap Vreak (Vlaams Recreatief en Andersgeaard Kunsttheater) is in januari te zien.

Sebastian is er net achter dat hij seropositief is. Hij kan er niet mee om en zijn stoppen slaan door. Hij nodigt zijn zes laatste bedpartners uit en speelt met hen het spel van zijn leven. Hij bepaalt de regels. Hij wil weten door wie hij besmet is. Hij wil de waarheid kennen en drijft hen tot het uiterste.

Wim Morbée (foto): “In ‘VIRUS’ komen heel wat aspecten van de samenleving aan bod. Verschillende personages, verschillende verhalen en heel wat diepgang. We willen uiteraard in de eerste plaats ons publiek laten genieten van dit zeer spannend verhaal, maar vinden de boodschap die we willen meegeven zeker even belangrijk. We vonden het tijdens de brainstormvergaderingen altijd zeer belangrijk om nooit onze boodschap belerend of schools te laten overkomen. Iedereen haalt zijn eigen waarheid uit dit toneelstuk.”

Met: Willy Ngala, Jef Mertens, Sven Pichal, Bieke Meuldermans, An Morbée, Pieter Van Keer, Wim Morbée, Lydia Smet, Tuur Van Hove, Johan van Oevelen en Sarah De Neubourg. Regie: Dirk Belloy.

6 7 8 14 en 15 januari 2011 om 20u30.
Info en tickets (9 euro) bij Vreak, Fakkeltheater of 070 246 036

In 37 steden wordt vandaag de Transgender Day of Remembrance georganiseerd. Elke dag krijgen transgenderpersonen te maken met geweld, discriminatie of pesterijen. Transgender Day of Remembrance wil de slachtoffers herdenken en oproepen tot actie om geweld in de toekomst tegen te gaan.

Transgender Europe verzamelt info over activiteiten die plaatsvinden en wil ook het brede publiek informeren over het transthema. Het initiatief krijgt de steun van ILGA Europe, de holebitransgenderkoepel in Europa.

Vladimir Luxuria, (foto) communistisch parlementslid in Italië, is een van de bekendste transgenders in Europa. Ze  hield een toespraak op een bijeenkomst van de  Transgender Council in Malmö op 1 oktober 2010. Ze had het ondermeer over de houding van de godsdiensten: “Weinig religies respecteren ons, de grote meerderheid zien ons als zondaars. Nochtans kennen we transgenderpriesters. Ik heb het nu niet over de paus met rode pradaschoenen, een lang kleed en een hoedje in bont die met het wierookvat zwaait als ware het een modieuze handtas… Ik heb het over ‘Waria’, transpriesters in de Bugisgemeenschap in Indonesië. Ze zijn een soort mix tussen islam en de pre-islamitische cultus.”

Toevallig kreeg ik vandaag ook een mailtje waarin de oprichting van een nieuwe transgendergroep wordt aangekondigd: Trant (Transgender Antwerpen). 

“I am gay so what!!!”. Stefano schreeuwde het uit in ‘So You Think You Can Dance’. Hij had commentaar gekregen ‘dat hij niet mans genoeg is’. Zijn reactie was klaar en duidelijk.

We hebben het nog meegemaakt. TV-commentatoren die het niet kunnen laten om lacherig te doen over atleten of dansers die zich naar hun smaak niet mannelijk genoeg gedragen. Wie daartegen protesteert wordt niet altijd begrepen. Sommige gays zeggen dat al dat vrouwelijk gedrag maar beter niet gezien wordt. Het zou slecht zijn voor de acceptatie van holebi’s. Stefano heeft juist gereageerd. Hij heeft het podium gebruikt om duidelijk te maken dat ‘mannen’ die zich niet volgens het boekje gedragen van zich af kunnen bijten. Met applaus op alle banken.

Ik denk dan bijna vanzelf aan die andere VTM-ster die heel lang gewacht heeft om te zeggen waar het op staat. “(Bart) Kaëll heeft een streepje voor bij de holebi’s sinds hij naar buiten bracht dat hij al jaren een koppel vormt met Luc Appermont.” schreef het Nieuwsblad. Hij won met ‘Zeil je voor het eerst’ de zevende editie van Vlaanderens HOMO TOP 100. Hij volgt Yasmine op die (helaas na een tragische dood) vorig jaar op nummer één stond. Het zegt iets over het belang dat holebi’s hechten aan de eerlijkheid van hun idolen. Ook de transseksuele Dana International, die in 1998 het Eurosongfestival won voor Israel, werd door de holebi’s op handen gedragen.

En dan komen we terecht bij Will Ferdy. Hij deed zijn coming-out in 1970. Dat is bijna een halve eeuw geleden. Hij deed dat in een orkaan van vijandigheid, maar hij deed het. Sedertdien heeft elke generatie holebi’s meer en meer rolmodellen. Het blijft nog altijd vechten. Tegen je angsten vooral. Dat geldt voor elke coming-out trouwens. Maar de overwinning smaakt des te zoeter.

Toch blijft de oppervlakte waarop je dit kunt doen beperkt. In grote delen van de wereld staat coming-out gelijk met de dood. Het outen van holebi’s is daar zelfs een strategie die door homofobe media gretig wordt toegepast. Nog een reden voor ons om het hier wel te doen, telkens als het kan.

So You Think You Can Dance
Zondagavond, VTM, 19:55

U hebt nog een ganse week tegoed. Van 12 tot 20 november In Brussel. Met een aanbod aan activiteiten waar u duimen, vingers en andere lichaamsdelen van zult aflikken. Jazeker! Of wat verwacht u anders van een Upperwear-avond?

Sport en lesbofobie

Voor de opening moet u op 12 november in het Regenbooghuis zijn. ’s Anderendaags kan u zich al verbazen in de workshop Trans voor dummies. Bent u eerder het huisje-boompje-beestjestype? Dan gaat u toch lekker naar de workshop ‘Koppels’? Er is die dag ook nog een artistiek forum. ’s Avonds geniet u van de Karaoké & Coktail-avond. Zondagmiddag 14 november laat u alles wapperen tijdens de sportnamiddag terwijl uw kinderen onderwezen worden in ‘Sprookjes en yoga voor kinderen’  Gooi weg die relatine, vanaf dan hangt uw kleine spruit te zweven boven zijn bedje.  Op maandag 15 november wordt het serieus. Als u tenminste deelneemt aan de studiedag: lesbofobie, een eenvoudige variante van homofobie? Dat vind ik nu interessant. Dus klikte ik even op de link en las: Magenta en het Regenbooghuis organiseren een studiedag met als thema: lesbofobie, een eenvoudige variante van homofobie? Lesbofobie wordt soms gelijkgesteld met homofobie, maar dan met als doelgroep de niet-hetereoseksuele vrouwen zou nemen. Lesbofobie wijst op de onderdrukking van de lesbienne, maar wat zegt dit concept over de principes sexisme en heterosexisme? Deze vragen zullen besproken worden in het licht van twee empirische studies uit Quebec rond dicriminatie op de werkvloer en op school. We besteden aandacht aan nieuwe vragen, theoretische kwesties maar ook wat dit alles in de praktijk betekent voor niet-uitsluitend-heteroseksuele meisjes en vrouwen.” Meer moet dat volgens mij niet zijn.

Armoede en Upperwear

Er is die dag ook nog een rondetafelgesprek over ‘lesbiennes en armoede’. 2010 is het Europese jaar van de strijd tegen armoede. Er bestaat weinig materiaal over de relatie tussen lesbiennes en armoede. Zijn zij betrokken partij? Omdat zij lesbienne zijn, of omdat zij vrouw zijn? Wat betekent dit concreet op de werkvloer? Heeft het beroep een invloed, hun statuut, … ? Wie na donker niet meer buiten durft schuift aan bij de worskhop ‘self defense’.

Dinsdag 16 november is er een workshop over ‘Vrouwen en Gezondheid’ en de langverwachte ‘Upperwear-avond’. Tupperwear? Nee, upperwear. Ik klik met hoge culinaire verwachtingen op de link en lees: “Laat een atmosfeer waar taboes niet bestaan in u doordringen, waar u niet beoordeeld wordt, noch zich opgesloten voelt, een atmosfeer waarin u zonder afhouding kunt spreken van uw fantasieën, uw verlangens en waarin u uw eigen lichaam kan ontdekken.” Volgens mij is dat een zeer slecht uit het frans vertaalde tekst maar dat mag de pret niet drukken.  Voor u met het nieuwe speelgoed de sponde induikt kan u nog naar de film in Cinema Arenberg die ‘Leonera’ (foto) vertoont.

Van alle genders thuis

Woensdag 17 november (we zijn al halfweg dames!) gaat u luisteren naar Judith Wangu Ngunjiri, de Keniaanse activiste die een toernee door België doet. Fuchsia laat een lading boeken aanrukken. Donderdag 18 november gooit u alles van u af op het ontmoeting-debat en bezinningsmoment: “Herbron jezelf”. ’s Avonds is er nog een quiz, gecombineerd met speeddating. Als dat maar goed afloopt. Waar heeft u die speeltjes van dinsdag ook alweer gelaten? Vrijdag 19 november is er een avond onder het motto ‘Van alle genders thuis’ gevolgd door een muzikale avond onder begeleiding van Dj poussin met  ‘funkypinkycrazysexybitchydarkyhappyjoky’ muziek. Als u dan nog pap kunt zeggen gaat u zaterdag 20 november naar de schrijfworkshop en sluit u deze zware maar zeer lesbische week af op de Soirée musicale /Muziekavond. Want jawel: in Brussel doen franstalige en nederlandstalige potten het samen.

Een overzicht van het programma vindt u hier.

“Ik heb nog geen enkele gelovige Léonards uitspraken horen interpreteren als ‘een oproep tot haat’, of tot ‘zelfdoding’, zeker niet expliciet, en evenmin impliciet.”  mailt een homoseksuele priester mij. De schade die Leonard aanricht blijkt voor meer mensen niet evident.

 Zelfhypnose

Het probleem is dat de meeste mensen de onzin van Leonard (die inderdaad besmettelijk is) aanhoren vanuit een sterke positie. De holebi’s en transgenders onder u hebben intussen wel door dat je met deze onnatuurlijke neigingen best gelukkig kunt zijn.  Maar dat was niet altijd zo. Breng uzelf even onder hypnose en verplaats uw gedachten naar het moment dat U voor het eerst vaststelde dat uw gevoelens naar iemand van hetzelfde geslacht uitgingen. Voelt dat prettig aan? Nee. Wilt u die gevoelens de rest van de dag met u meedragen? Vast niet. Met een beetje inlevingsvermogen ervaren we wat een 12-jarig homootje (gelukkig beginnen ze er steeds jonger aan) voelt. Wetenschappers omschrijven dit als: “Jongeren die zichzelf herkennen als homo- of biseksueel en leven in een vijandige omgeving lijden onder sociale uitsluiting en onder psychologische en fysieke vervolging ook in eigen familiekring. Jongeren die merken dat ze homo zijn moeten vaak kiezen tussen het verbergen van hun gevoelens en de negatieve reactie van hun omgeving bij ‘coming out’. Bij sommigen leidt dit tot zelfmoordpogingen of zelfmoord.” of: “Voor sommige jongeren zijn bepaalde gevoelens zo intens en overweldigend dat een dramatische gebeurtenis zoals een zelfmoordpoging onvermijdelijk is.”  Meer dan de helft van de lesbische meisjes heeft ooit aan zelfdoding gedacht, 15 procent heeft minstens 1 poging tot zelfdoding ondernomen. Het hoeft weinig inlevingsvermogen om te beseffen dat de uitspraken van Leonard deze problematiek enkel nog aanscherpt.

De omgeving

Is het nog zo erg? Ja het is nog zo erg. Bovendien is de onmiddellijke omgeving van ons 12-jarig flikkertje (hij kan ook 14, 16 of 18 zijn) niet echt een zachte landingsbaan. 11% van de holebi-jeugd wordt uitgescholden op school. Een op de tien jongeren vindt seks tussen mensen van hetzelfde geslacht fout. Een op de vijf wil zelfs liefst niet gezien worden met een holebi. Dat blijkt uit een onderzoek van de universiteit van Antwerpen en Hasselt bij 4.000 holebi- en heterojongeren. Woordvoerder Michiel Vanackere (foto) van Wel Jong Niet Hetero maakte van de gelegenheid gebruik om de vinger op de wonde te leggen en het katholiek onderwijs op zijn verantwoordelijkheid te wijzen:  “Nog niet zo heel lang geleden zijn heel schokkende cijfers naar buiten gekomen over het zelfdodingcijfer bij jonge holebi’s. Tevens is er de stijgende negatieve houding en intolerantie bij heel wat jongeren op middelbare scholen. Als zo’n uitspraken in het katholieke onderwijs zouden worden overgenomen, omdat Léonard te pas en te onpas onzin scandeert, vrezen wij voor nog schokkendere cijfers in de toekomst. We willen scholen en leerkrachten dan ook oproepen om die uitspraken te bespreken in klas en duidelijk te maken wat voor larie dit allemaal is. Mevrouw Van Hecke stelt dat het voldoende voorzien is in de lespakketten, maar dat getuigt van gemakzucht. Tonen hoe, waar en met welke parameters de aanpak van scholen gemeten wordt, en daar een actief beleid in voeren, is broodnodig!”

Danneels of Leonard?

Misschien houdt mijn homoseksuele priester meer van het Danneelsmodel. Die zou het niet in zijn hoofd hebben gehaald om holebi’s de schofferen. Wat niet wil zeggen dat het daarom beter ging. De zelfmoordcijfers werden genoteerd toen hij aartsbisschop was. Het Danneelstijdperk is, tot spijt van wie het benijdt, voorbij. Leonard heeft een nieuwe tijdperk ingeluid. Hij herinnert ons aan de katholieke waarden zoals ze enkele decennia geleden iedereen verpletterden. Echtscheiding? Zonde! Masturberen? Zonde! Homoseksualiteit? Zonde! Abortus? Zonde! Promiscuïteit?Zonde! Condooms en de pil? Zonde!  Ik verwijs in dit soort artikels maar al te vaak naar het verhaal van Dirk Cantillon. En zie, ik heb het weer gedaan. Leonard wil terug naar die beklemmende tijd. En hij weet dat hij in een maatschappij die weer conservatiever wordt daarmee ook weg kan. De tijd waarin alles zalvend werd toegedekt is voorbij. Hij wil een harde kern van rechtse katholieken. U heeft zich laten ontdopen? In het interview met Wim De Vilder voor zijn programma ‘Het jaar 2015’ zei Leonard dat hij dat helemaal niet erg vindt. U was toch al een slechte katholiek. Grote kuis!

Gezicht

Homofobie heeft binnen de katholieke kerk een gezicht gekregen. Het is aan elke gelovige om daar de eigen conclusies uit te trekken. Dat is een gezonde oefening.  Als volwassene of jongvolwassene kunnen we dat. Als ontluikende holebi-puber kan je dat niet. Dat is het kader waarin we de uitlatingen van Leonard moeten zien.  Als u vindt dat Leonard u niet meer kan raken: des te beter. Maar bedenk dat er een tijd geweest is dat zijn woorden, eindeloos herhaald en bevestigd door een nog grotendeels homofobe omgeving, dodelijk konden zijn. En dat zijn ze nog. Als u een beetje solidair bent met zijn slachtoffers dan bestrijdt u hem met alle wettelijke middelen die voorhanden zijn. Vrije meningsuiting? Leonard mag zeggen wat hij wil, maar hij moet de gevolgen dragen als hij daar mensen mee schaadt. Dat geldt voor iedere burger in dit land.

Burgerlijke partijstelling

çavaria-woordvoerder Yves Aerts zal het allicht eens zijn met wat ik hier schrijf. De Morgen schreef: “Cavaria steunt de klacht met burgerlijke partijstelling en overweegt om zelf ook klacht in te dienen. ‘De uitspraken van Léonard kwetsen holebi’s en transgenders en doen ons werk teniet’, zegt algemeen coördinator Yves Aerts. ‘Ik kan me inbeelden dat een meisje van 14, die met vragen zit over haar seksualiteit, daarmee niet naar buiten durft komen op een katholieke school die de standpunten van Léonard volgt. De zelfdodingscijfers bij lesbische meisjes zijn al hoog en dergelijke stigmatiserende uitspraken helpen daar zeker niet bij.” Ik hoop dat Yves op de eerstvolgende raad van bestuur van çavaria voorstelt om zich als koepelorganisatie aan te sluiten bij de klacht van Jean Marie de Meester. Het is een historische kans want het is nog nooit zo duidelijk geweest waar de homofobie zit. Er is ook nog nooit zoveel protest geweest tegen de houding van een bisschop. De situatie is uitermate gunstig. 

Ook jij kunt iets doen

‘Leonard en Co’, de organisatie die eind februari de succesvolle optocht tegen Leonard organiseerde roept samen met Mikpunt op om deel te nemen aan de jaarlijkse solidariteitsoptocht met mensen met hiv, georganiseerd door de aidsorganisaties van Vlaanderen en Brussel. De uitspraken van Leonard over hiv zijn immers onaanvaardbaar. De manifestatie trekt op Wereld Aids Dag door de straten van Brussel. Woensdag 1 december, 19u, Centraal Station, Brussel. Ga naar de Facebookpagina om je deelname te bevestigen!

 

Volgens de mail die ik van Merhaba kreeg  wordt het een bijzondere Vrouwendag dit jaar. Men zal nadenken over de toekomst van de vrouwenbeweging en het feminisme Dat verbaast mij niet echt, maar wie ben ik?

Dat is uiteraard niet de belangrijkste vraag. Wat dacht u van de volgende: Wat betekent feminisme vandaag? Wat kan het morgen betekenen? En daarna? Wat is momenteel de impact van de globalisering op het feminisme en de vrouwenbeweging? Hoe gaan we om met die nieuwe uitdagingen? Hoe bouwen we aan een feminisme dat oog heeft voor elke vorm van ongelijkheid? Ik heb daar niet zo direct een antwoord op. Wat ik wel weet is dat het feminisme door sommigen met een scheef oog bekeken wordt als ‘geitenwollensokken van ’68’ en daar doe ik alvast niet aan mee. Feminisme is een belangrijk onderdeel van de holebitransgenderbeweging.

Misschien ga ik dan ook wel eens luisteren naar het panel dat bestaat uit Sarah Bracke (feministe, KULeuven), Ida Dequeecker (Vrouwen Overlegkomitee,VOK), Yasmina Ak Akhandaf (Baas over eigen hoofd, BOEH!), Catherine Gouffau (Merhaba, foto), Suzanne Monkasa (RVDAGE) en Sarah Avci (KAV-intercultureel). Moderator is Meryem Kanmaz.

Samen met het publiek willen ze ideeën uitwisselen, ervaringen delen, discussiëren en nadenken over de rol van de vrouwenbeweging en het feminisme in de toekomstige samenleving. U mag zich verwachten aan theoretische reflecties doorspekt met concrete praktijkervaringen.

 
Deze workshop is een onderdeel van de 39ste Vrouwendag
Workshop “Feminisme zonder grenzen”
Donderdag 11 november, 15:30 – 17:00
De Factorij
Huart Hamoirlaan 136
1030 Brussel
(5′ van het station van Schaarbeek)

Lees ook: Feministisch Manifest