Léonard de straat op

andre-leonard_abortus001
Wie zich de kritiek aantrekt dat we als holebi/transgenders ongelijk hadden om eind februari op straat te komen tegen de homofobie van Léonard krijgt bij deze een opsteker: Léonard betoogt zelf graag.

Op het Koningsplein in Brussel verzamelden zondagmiddag zo’n 550 manifestanten voor een ‘Mars voor het leven’, een initiatief van  een organisatie die zich ‘Studenten tegen abortus’ noemt. De opmerkelijkste demonstrant was ongetwijfeld aartsbisschop Léonard, die zei niet te betogen “tegen iets, maar voor iets”. Uiteraard hadden de manifestanten niks tegen vrouwen die abortus plegen, zoals ze ook niets tegen holebi/transgenders hebben. Op 3 april zal het 20 jaar geleden zijn dat de federale abortuswet gestemd is. Dit was het  resultaat van een jarenlange campagne van feministen en hun medestanders onder het motto ‘Abortus: de vrouw beslist’. Voor de tegenstanders is de tijd blijkbaar rijp om deze verworvenheid opnieuw in vraag te stellen.

De manifestatie kreeg de steun van Philippe Van der Sande, voorzitter Beweging voor Christelijke Solidariteit en perswoordvoerder voor het Vlaams Belang. Hij pleit ondermeer voor de stopzetting van de subsidies aan abortuscentra en aan instellingen en verenigingen die openlijk abortus promoten, waarbij hij Sensoa vernoemt. Sensoa is ook verantwoordelijk voor hiv-preventie bij homomannen. Van der Sande sprak eerder zijn blijdschap uit over de homofobe uitspraken van Léonard.

“Godfried Danneels zou zoiets nooit gedaan hebben” merkte Phara maandagavond op. Ik denk dat ze gelijk heeft. Léonard wil dicht bij zijn (conservatieve) gelovigen zijn. Als er morgen een betoging tegen holebi’s en transgenders wordt georganiseerd kunnen ze allicht ook op zijn aanwezigheid rekenen. Als kerkleider gaat hij dus de provocatie niet uit de weg.

Er is ook iet positiefs aan het uitstapje van de kerkleider. Als hij het belangrijk vindt om voor zijn mening op straat te komen kunnen we hem daarin alleen maar steunen. Wij vinden dat ook belangrijk en het brengt me op de vraag: wanneer laten holebi’s, transgenders en hun bondgenoten opnieuw van zich horen? De dag dat Léonard officieel de titel van kardinaal krijgt lijkt me een geschikte datum.


 Lees ook: Terug naar de tijd van illegale abortus? en 20 jaar baas over eigen buik

 

Naar een afgezwakte versie van de anti-homowet in Oeganda?

David001Ik ontmoet de 46-jarige David Kato donderdagmiddag in het Ibishotel aan de Kaherinakerk in Brussel. Hij komt net van een gesprek met Michael Cashman van de LGBT-intergroup in het Europese parlement.  We nemen zijn agenda door voor vandaag en morgen.

Hij klaagt over pijn in zijn rechterarm. Die is gebroken bij een hardhandige ontmoeting met de politie. Hij heeft ook vier maand in de gevangenis gezeten omdat hij LGTBI-activist is. Ik denk aan die paar uurtjes dat ik hier ooit in een politiecel zat na een flyer-actie aan een middelbare school. Klein bier. Er loopt een sodomiezaak  tegen hem bij het hooggerechtshof. Die rechtszaken zijn belangrijk voor het verdere verloop van de strijd.

De buitenlandse druk heeft gewerkt

David_Catherine001“Hoe staat er er nu mee?” vraagt Cathérine Vuylsteke van De Morgen. Dat wil iedereen vandaag weten. De berichten zijn verwarrend en dat is te begrijpen. President Museveni heeft het niet gemakkelijk gehad met al die internationale druk.  En het klopt ook dat het wetsvoorstel in zijn huidige vorm niet meer op tafel ligt. Er kwamen teveel negatieve reacties op uit het buitenland.

Wat eigenlijk bedoeld was om de aandacht af te leiden van de armoede en de corruptie in het land werd een probleem op zich. Het wetsvoorstel is intussen bekeken door twee parlementaire werkgroepen. De eerste werkgroep werd afgevoerd wegens te weinig competent en vervangen door een tweede waarin de minister van onderwijs, de minister van ethiek en de procureur-generaal zetelden. “Voorlopig houden we het erop dat er een afgezwakte versie van de oorspronkelijke tekst komt” zegt David. “Maar er zijn nog andere aspecten die de gang van zaken kunnen beïnvloeden. Volgend jaar zijn er verkiezingen in Oeganda en die wil de president winnen. Het begint ook door te dringen dat hij niet zomaar om de holebi/transgenders heen kan. In een gesprek met jongeren zou hij gezegd hebben dat homoseksuelen er nu eenmaal zijn. Dat was nieuw.” En wat met het nieuws dat er olie gevonden is in de Oegandese ondergrond? David: “Dat heeft bij sommige politici al de opmerking ontlokt dat het buitenland ons minder onder financiële druk kan zetten en dat we dus kunnen doorgaan met de homofobe wetgeving. De  toekomst zal uitwijzen hoe zwaar dat gaat doorwegen.” Italië wordt genoemd als het land dat de olie zal gaan ontginnen en dat is niet bepaald het eerste land waar je aan denkt als het over steun aan holebi/transgenderrechten gaat.

Voorbeeldfunctie

De Oegandese politieke elite heeft de ambitie om van Oeganda het eerste christelijke, niet-islamitische land te maken dat homoseksualiteit hard aanpakt. Dat zou een domino-effect kunnen hebben. Onlangs liet Zimbabwe opnieuw van zich horen. Nigeria zal volgen en Botswana weigerde onlangs geld van UNAIDS (de aidsorganisatie van de VN) omdat het toch maar naar homoseksuelen zou gaan.

Terugslag

red pepper_uganda-newspaper_jpgHoe gaat het intussen met de beweging? SMUG (Sexual Minorities Uganda) voelt de terugslag van hun coming-out. Er is ook de nefaste invloed van de Amerikaanse Evangelische groepen die het volk opjutten. Ze hebben hun werk zo goed gedaan dat ze zich nu verplicht voelen om afstand te nemen van de wetgeving die uit hun ondermijningswerk is voortgekomen. “Ze beweren nu dat ze de wet nooit hebben gewild” zegt David. Er waren de homofobe manifestaties, de ‘onthullende artikels’ in de kranten en er is ook het werk van Pastor Martin Ssempa, de kinky predikant die zijn gelovigen homoporno toont tijdens godsdienstige bijeenkomsten. Niet om hen vertrouwd te maken met het gegeven maar om hun afkeer op te wekken. Als je weet dat de meeste Afrikanen al moeite hebben met praten over seks dan weet je dat dergelijke ‘voorlichting’ zijn effect niet mist. Moeilijke tijden dus maar er is ook steun: van Fronline (een internationale organisatie die activisten bijstaat)  en van feministische groepen die de wet afwijzen.

Traditionele Families

Hier hebben de activisten een sterk punt. Met de anti-homowet wil men zogenaamd de traditionele families beschermen maar precies het omgekeerde zal gebeuren zegt David: “Moeders worden immers verplicht hun zoon of dochter aan te geven als die homo of lesbisch blijkt te zijn. Zo ruk je families uit elkaar in plaats van ze bijeen te houden.”

Naar het parlement

David_Bruno_Hilde001Op naar onze afspraak in het parlement. We wandelen via de Grote Markt en het Warandepark naar het parlementsgebouw. Ik wijs hem op de ongelooflijke rijkdom die hier verzameld is. Rijkdom die grotendeels aan Afrika is ontstolen. “Reken maar” zegt David. “De armoede en onderontwikkeling bij ons is zo erg dat mensen heel beïnvloedbaar zijn door allerlei obscure stromingen”. In het Federale Parlement worden we ontvangen door Bruno Tuybens (SP.a) en Hilde Vautmans (Open VLD). Het verbaast David dat ze zo goed op de hoogte zijn. Hier gaat het gesprek vooral over wat we kunnen doen. David geeft zoveel mogelijk informatie. Dat is niet altijd zo makkelijk. Gelukkig spreken we allemaal Engels, maar zelfs dan is het niet altijd vlot communiceren.  Ze willen er werk van maken. De minister van ontwikkelingssamenwerking, de Oegandese ambassadeur en de interparlementaire vriendschapsvereniging België-Oeganda zullen worden gecontacteerd. “Wij hebben in het verleden het voor mensen opgenomen die vervolgd werden wegens hun godsdienst, dus is het logisch dat we dit nu doen voor holebi’s” zegt Bruno Tuybens.  Pleiten voor een afgezwakte versie van het wetsvoorstel (zonder de doodstraf of levenslange gevangenisstraf) zien ze wel zitten. Nog even de jasjes aantrekken voor de statiefoto. Bruno plaagt Hilde: in het lokaal hangen oude posters met ‘Stemt Socialist!’ en hij stelt voor dat ze er naast gaat staan. Dat gaat mooi niet door.

Op de terugweg naar het hotel valt het David op dat het zachte lenteweer al meteen invloed heeft op de kledij. “Lopen de jongens hier altijd zo uitdagend gekleed?” Ik zeg dat het nog maar een begin is. “Bij ons is dit onmogelijk” zegt David. We komen er niet uit of we dit nu een zegen of een vloek vinden.

Lees het interview met Catherine Vuylsteke voor De Morgen

 

David Kato (Oeganda) deze week in Brussel

David Kato003

Deze week is David Kato, de Oegandese holebi/transgenderactivist op bezoek in Brussel. Hij is actief in SMUG (Sexual Minorities Uganda). In Oeganda is een strijd aan de gang die de aandacht van de ganse wereld heeft getrokken.

Oeganda komt regelmatig in het nieuws omwille van het wetsvoorstel dat homoseksualiteit zou verbieden en zelfs de omgeving van holebi/transgenders wil vervolgen als ze hun vrienden niet verklikken. De promotie en commotie rond dit wetsvoorstel wordt aangezwengeld door christelijke fundamentalisten uit de VS die een ware anti-homohetze creëren.

David Kato is in Brussel van 23 tot 26 maart. Hij zal ondermeer de Europese instellingen bezoeken. Hij gaat ook langs bij ILGA (International Lesbian and Gay Association). Donderdagmorgen ontbijt hij met medewerkers van WISH.

çavaria: de Algemene vergadering heeft gestemd

112 mensen stemden ja, 29 stemden neen en 6 mensen onthielden zich. De algemene vergadering (AV) van de Holebifederatie heeft çavaria als nieuwe naam aanvaard, zij het met een forse minderheid tegen. Verder was er weinig nieuws te rapen op deze AV. En hoe zal çavaria reageren als er opnieuw actie gevoerd wordt?

Ludovic Bol formuleert op de protestpagina van Facebook het gevoel goed samen van de tegenstanders: “De algemene vergadering heeft er zich met een ruime meerderheid over uitgesproken, ’t blijft çavaria met kleine ç. En daar ga ik me vanaf nu bij neerleggen. Het hele verhaal blijft een flater, zowel naar besluitvorming als de keuze voor de nieuwe naam. In elk geval gaan ze’t niet gauw nog riskeren om iets te beslissen zonder de AV.” stemkaarten_3çavaria had een opfrissing van haar democratische werkstijl nodig en heeft die na veel inspanningen van een actieve groep ook gekregen. Yves Aerts zei ook wel met zoveel woorden dat men het in de toekomst niet meer op deze manier zal doen.

Interne communicatie

“Om de doelgroep en andere geïnteresseerden nog beter te kunnen informeren en betrekken bij de werking, pakt çavaria uit met een nieuw aanbod aan elektronische nieuwsbrieven. Het pakket werd uitgebreid met een nieuwe nieuwsbrief over beleidsgerelateerde zaken die relevant zijn voor bestuurders, aangesloten groepen en vrijwilligers. Deze nieuwigheid dient om de interne communicatie te verbeteren.” zegt Yves Aerts in een persbericht. De vraag is of er over de beleidsgerelateerde zaken ook discussie mogelijk  gaat zijn. Blijkbaar kiest men voorlopig voor een eenrichtigsverkeer. Het debat over de naamsverandering is op gang getrokken via Facebook en zou zonder dit medium gewoon niet mogelijk zijn geweest. De çavariawebsite biedt geen enkele mogelijkheid tot discussie. Een gelijkaardig probleem bij acties. De vraag is hoe çavaria zal reageren op nieuwe actievoorstellen. De protestmanifestatie tegen Léonard is grotendeels georganiseerd buiten de çavariastructuren en dat was maar goed ook, anders was ze er niet geweest. Volgende acties zullen uitwijzen of çavaria ook hier een opener communicatie wil voeren.

Transgenders present

Opvallend was de actieve deelname van de transgenders aan de AV. In de voormiddag konden ze hun specifieke noden aankaarten in de diverse werkwinkels. Er is ondermeer aandacht gevraagd voor transgender-asielzoekers. Het is onmogelijk om asiel aan te vragen voor je geslachtsverandering. Verder heeft de zaak van Nora duidelijk gemaakt dat communeautaire toestanden hier de zaken moeilijk maken: het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (CGKR) is een federale instelling die op Vlaams niveau niet kan tussenkomen zodat men in het onderwijs (een Vlaamse materie) geen poot heeft om op te staan.

Wie zich wil inschrijven op de diverse çavaria-nieuwsbrieven kan dit hier.

Groep gemaskerden pleegt Flash Mob op Meir

flashmob_meir20100320Vrijdagnamiddag vond op de Meir in Antwerpen een flash mob plaats, die de Internationale Dag tegen Racisme op zondag in de kijker moet zetten.

Het was een initiatief van het ACV in de strijd tegen jeugdwerkloosheid, en in het bijzonder die onder jeugdige allochtonen. De dansact van “Let’s Go Urban” onder leiding van Sihame El Kaouakibi had heel wat bekijks.

meer foto’s op De Wereld Morgen

Sekswerkers maken kalender voor goed doel

trabajadores-sexo
Kalenders met schoon volk zijn niet nieuw. Meer en meer worden ze ook aangemaakt om de kas te spijzen van een goed doel. Nieuwste in de reeks vraagt aandacht voor de sekswerk(st)ers in Spanje.

Machomannen, jong en minder jong en transseksuelen die gemeenschappelijk hebben dat ze hun lijf gebruiken om aan de kost te komen. Zeer gewenst op het moment van de daad maar vaak uitgespuwd tussendoor. In deze kalender tonen ze zich zonder schroom en eisen hun plaats op.

De foto’s zijn van de hand van ondermeer Joan Crisol. Ook de pornostudio Jalif zorgde voor materiaal. De opbrengst gaat naar ‘la Fundación Triángulo’ die er hiv-preventiecampagnes mee zal betalen. Voor wie binnenkort in Madrid is: ze verkopen hem in boekhandel Berkana.

Alice N’Kom is in het land

Sébastien Mandeng, de holebi/transgenderactivist die hier in januari was, geraakte niet over haar uitgepraat. Alice N’Kom (foto) is dan ook een begrip, zowel in Kameroen als daarbuiten.

Als advokate aan de balie van Douala verdedigde ze reeds tientallen homo’s die het slachtoffer werden van chantage en onwettige arrestaties. Ze is voorzitster van ADFHO (Association de Défense des Droits des Homosexuels) en wijdt een groot deel van haar bestaan aan holebi/transgenderrechten.

Alice003
Alice is in Brussel naar aanleiding van het boek ‘Quand les femmes aiment d’autres femmes: regards sur les homosexualités féminines au Cameroun’ van Marthe Djilo Kamga. Zij zag dat de zichtbaarheid van homoseksualiteit in Afrika maar gedeeltelijk is vermits de lesbiennes meestal buiten beeld blijven. Daarom heeft ze het boek geschreven dat vrijdag voorgesteld wordt.

De ontmoeting heeft plaats op vrijdag 19 maart  in de Pianofabriek, Fortstraat 35, 1060 Brussel. Aanvang: 18u30. In het Frans.

Holebifoon: vragen over seks en ouderschap

hmbpierre209a

De Holebifoon, de gratis en anonieme hulplijn voor iedereen die vragen heeft over homoseksualiteit, verwerkte 991 oproepen in 2009. Dat is een lichte daling in vergelijking met 2008, toen de Holebifoon 1012 oproepen registreerde. Er kwamen in 2009 beduidend meer telefoons dan mails binnen en de chatcontacten zijn verdubbeld.

Mannen die beroep doen op de Holebifoon, stellen vooral infovragen over seksueel overdraagbare aandoeningen en hiv. Vrouwen vragen vooral meer info over het thema ouderschap. Deze vragen gaan vaak over de adoptieprocedure. Soms schetsen de oproepers hun persoonlijke gezinssituatie met de vraag op welke manier zij juridische zekerheid kunnen verkrijgen voor hun kinderen.

Opvang blijft belangrijk. In het telefonisch contact maken opvanggesprekken het grootste deel van de oproepen uit.  Bellers willen dan hun verhaal kwijt over thema’s als verliefdheid, coming-out, aanvaarding en relaties.

Sinds 2009 is de Holebifoon ook een meldpunt voor discriminatie op basis van seksuele geaardheid. Iemand die slachtoffer meent te zijn van discriminatie, moet immers de kans krijgen om zijn of haar verhaal te doen en een luisterend oor te vinden. Een melding doen kan via 0800-99 533 of via vragen@holebifoon.be

In 2010 zal de Holebifoon haar permanentiemomenten uitbreiden. Er komen ook meer chatmomenten. Vanaf 29 maart is de Holebifoon te bereiken op maandag en donderdag van 18u30 tot 21u30 en op woensdag van 15u30 tot 21u30 op het nummer 0800-99 533. Chatten kan op maandag en woensdag van 18u30 tot 21u30, op de website van de Holebifoon.  Je kunt ook vragen stellen via vragen@holebifoon.be

Genoeg gelachen

AV_2009b
Op 25 juni 2009 werd ‘Çavaria’ als nieuwe naam voor de Holebifederatie voorgesteld aan de pers.  De discussie kon beginnen. Cava, Sansiveria, cavia… de woordspelingen waren niet altijd even grappig. Maar ze wijzen op een kritische houding tegenover een beslissing die niet democratisch werd genomen.

Niemand – behalve een zeer beperkt groepje – heeft immers inspraak gehad in het  tot stand komen van deze naam. Op zaterdag 20 maart komt de Algemene Vergadering (AV) van de Holebifederatie bijeen om (eindelijk) over het nieuwe voorstel te discussiëren. Laten we het positief bekijken: de nieuwe naam is op het terrein uitgetest. We weten nu dat hij niet voldoet en we kunnen daar onze conclusies uit trekken.

Quilt en Caipirinha

De 122-koppige AV van 14 maart 2009 gaf met 3 tegen en 11 onthoudingen de opdracht aan een werkgroep om de nieuwe naam en huisstijl te verzinnen. Dit gebeurde nadat een dame van het communicatiebureau ‘Big Bazart’ (intussen herdoopt tot Change Designers) de zaal had warm gemaakt voor het project. Mevrouw Aertsen had zich  goed voorbereid, met speech en powerpoint. Ze vertelde de aanwezigen dat ze, samen met teamleden en beheerders van de federatie, op zoek was gegaan naar ‘het DNA van de organisatie’. En voorwaar, ze hadden het nog gevonden ook. Ik citeer uit het verslag van de AV: “Wat kwam uit dit denkproces? De concepten ‘Quilt’ en ‘Caipirinha’. Big Bazart vraagt het mandaat om met deze concepten aan de slag te gaan.” Quilts zijn gedenkdoeken die tijdens de eerste aidscrisis gemaakt werden ter nagedachtenis van  wie aan de ziekte overleed. ze werden tentoongesteld op openbare plaatsen (foto) om de ernst van de aidscrisis te benadrukken.aids_quilt_001 Vele aanwezigen vernamen toen ook wat een Caipirinha is: een coctail. Goed om weten.  We leerden ook nog het volgende: “De quilt staat symbool voor begrippen als zorgende community, welzijn, belangenbehartiging, vereniging. De caipirinha staat voor positieve strijdbaarheid, feest, trots, energie.” We kregen dus meteen een heel andere kijk op het gebruik van alcoholische dranken. Zouden we ook nog eens mogen proeven? Helaas, dat zat er die zaterdagmiddag in maart niet in. Maar de zaal was mee. De zeldzame kritische vragen werden weggewuifd. Uit het verslag van de vergadering: “Vraag Hans: Is er een plan B in het geval dit niet lukt? Antwoord Big Bazart: wij gaan ervan uit dat we erin slagen, als dat niet zo is, dan lossen we het op dat moment op.” De AV maakte toen een kapitale fout: ze gaf de besluitvorming rond de nieuwe naam volledig uit handen. Dit had tot gevolg dat elke kritiek op de naam en de procedure als vijandig kon worden afgedaan.

Geheime werkgroep

De werkgroep die onder begeleiding van Big Bazart de klus zou klaren  werd ‘zo representatief mogelijk’ samengesteld: iedereen zat er in eigen naam, maar wel telkens ‘vanuit een andere bril’: de woordvoerster van Wel Jong Niet hetero, iemand die lokale groepen vertegenwoordigt in de raad van bestuur, de voorzitster van de T-werkgroep, een vrijwilliger van de Werkgroep Politiek, homo/bi-mannen en lesbische/bi-vrouwen, vrijwilligers en  personeelsleden van de Holebifederatie. Het was duidelijk de bedoeling om gemor achteraf te neutraliseren met “wij hebben met z’n allen beslist!” Op  zich was het idee van de werkgroep niet slecht. Men had hem de opdracht kunnen geven om drie in plaats van één voorstel te bedenken. Daarna had de AV de knoop kunnen doorhakken. Maar dat was duidelijk niet de bedoeling. De samenstelling van de werkgroep maakte het ook mogelijk om van de diverse geledingen van de federatie feedback te krijgen. Maar dat was verboden. De werkgroep leidde het leven van een geheime sekte: niemand daarbuiten mocht weten wat er gaande was.

‘Gebakken lucht’

Wat bezielde die 122 mensen op de AV om zich zo te laten ringeloren? Ik moet eerlijk bekennen: ik was erbij. Weliswaar als teamlid, maar toch. Hulde aan de 3 mensen die tegenstemden en de 11 die zich onthielden. Ze beseften toen allicht zelf niet hoe nuchter ze waren in vergelijking met de rest van de vergadering die in een roes was gebracht.  Is deze jongen tegen het inschakelen van communicatiebureaus? Maar nee. Tegen de slaafse manier waarop dit hier gebeurde wel. Aan het bureau zelf valt weinig te verwijten, die hebben gewoon hun job gedaan. Met de nodige toeters en bellen. Advertentie_Sterk_001aIn Humo van 16 februari 2010 klapt Sander S. uit de biecht over hoe het er in dit wereldje aan toe gaat. Op de vraag of marketeers terecht versleten worden voor verkopers van gebakken lucht antwoordt Sander S.: “Ik noem het: vleesgeworden oppervlakkigheid. Neem nu de bullshit die we verkopen bij een intakegesprek. We hebben het dan over brand DNA of brand review, termen waarmee we iedereen zo onder tafel lullen. Ik zou net zo goed op de rug van een bierviltje kunnen schrijven wat een klant nodig heeft, maar dat zou hij niet pikken. We moeten er nu eenmaal wat kak aanhangen.”
Op de facebookgroep ‘Çavaria? Wij willen de holebifederatie terug op 20/03’ staan nepadvertenties waarin ‘Çavaria’ als koffiemerk wordt opgevoerd. Big Bazart had de naam even gemakkelijk aan een koffiebrander of aan een restaurantketen kunnen verkopen.

Naam of schuilnaam?

Die oppervlakkigheid past niet bij een beweging zoals de onze. Als er één land ter wereld is waar de holebi/transgenderbeweging zich open en duidelijk kan en moet profileren dan is het wel België. We hebben een Waals partijvoorzitter en een Vlaams minister die uit de kast zijn. We hebben een wet die discriminatie verbiedt en het huwelijk staat open voor koppels van hetzelfde geslacht. Dat is niet overal zo. In Burundi werd de naam van de beweging bewust vaag gehouden: ‘Humure’ betekent zoiets als ‘cool!’. In Burundi is homoseksualiteit nog illegaal. Daar kan je gewoon niet anders dan een verhullende naam gebruiken. Een schuilnaam, of een meer verhullende naam is hier in België een stap achteruit.

Alt128

Communicatiebureau of niet, over de manier waarop de naam tot stand is gekomen zijn vele vragen te stellen. Zoals over de ‘ç’. Als je die in hoofdletters wilt dan moet je op je klavier Alt128 intikken. Niet echt handig. keyboard20091225aProbeer het maar eens op een laptop zonder apart cijferklavier. Hoe is het mogelijk dat een werkgroep, die vijf keer vergaderde, deze fout niet heeft gezien en gecorrigeerd?  Er is geen enkele journalist geraadpleegd hierover. Journalisten wachtten geduldig tot je klaar was als je hen de nieuw naam uitlegde. Eén journalist maakte de opmerking dat hij voor zoiets nooit een communicatiebureau zou inschakelen. Op de facebookgroep staan voorbeelden van hoe de pers sukkelde: ‘Cavaria’ (zonder ç), Kavaria (op radio en TV), zelfs ‘Avaria’ werd genoteerd. De naam is intussen al negen maanden in gebruik. De media blijven erop kauwen als op een lap leer en het grote publiek weet al helemaal niet waar hij voor staat. Dat laatste is normaal als je geen geld hebt om hem bekend te maken. Het effectief lanceren van een merk is vele malen duurder dan het bedenken ervan.

‘Marginaal protest’

De protestgroep op Facebook had na enkele weken al honderd leden. Op 19 januari waren er dat 244. Daar zitten zowel actieve leden, ex-activisten als sympathisanten van de federatie tussen. De groep werd aanvankelijk door de Çavarianen afgedaan als ‘mensen die in de marge van de beweging staan’. Dit typeert de moeite die men had om met de kritische stemmen om te gaan. De Facebookgroep van Çavaria zelf had op 15 maart 2010 een schamele 524 fans, ook niet echt een blockbuster. Later las je dat er altijd wel conservatieve refleksen zijn als er iets nieuws wordt gelanceerd en dat de critici wel zouden wennen aan de nieuwe naam.  In de wandelgangen hoorde je nog minder fraaie opmerkingen zoals “Je kan de beslissing over een nieuwe naam toch niet aan de Algemene Vergadering overlaten!”. Dat laatste wordt nu niet meer gezegd. Door het protest zal er discussie zijn op de AV terwijl het oorspronkelijk de bedoeling was dat de AV als gewillige stemmachine de nieuwe naam zou goedkeuren.  Dat is nu wel anders: in het programmaboekje van de AV staat: “De Raad van Beheer heeft in de agenda relatief (in verhouding tot de hele agenda) veel tijd vrijgehouden voor deze discussie”.

’t Is nog niet gebeurd

Fouten worden gemaakt en dienen te worden rechtgezet. Dat kan op 20 maart. Het zal gebeuren met een geheime stemming, dus niet met handopsteken zoals meestal. Je zal dus achteraf niet scheef bekeken worden door mensen die om wat voor reden dan ook persé iedereen  achter de ‘Çavaria’ willen krijgen. Het zal een boeiende confrontatie worden. Naar verluidt melden zich meer ‘leden-deelgenoten’ voor de AV aan dan gewoonlijk en de discussie over de nieuwe naam is daar niet vreemd aan. Dat wijst op een grotere betrokkenheid.

Mijn voorstel: onze geschiedenis is waardevol, moffel ze niet weg!

vingertje20100112aHet zal niet de eerste keer zijn dat er over een naam wordt nagedacht in de beweging. In 1975 werd ‘Infoma vzw’ opgericht: “Het pluralistisch coördinatie-orgaan met als doelstelling de integratie en ontplooiing van de zich homofiel voelende en/of gedragende mens in de maatschappij”. Daarnaast bestond de christelijk geïnspireerde ‘Pastorale Werkgroep Homofilie’. Op 16 maart 1977 fusioneerden de twee koepels tot de ‘Federatie Werkgroepen Homofilie’ (FWH). Het zal dus op 20 maart iets meer dan 33 jaar geleden zijn dat de basis werd gelegd voor de huidige koepel van holebi- en  transgendergroepen.

Vanaf de jaren ’80 wordt de beweging meer en meer een ‘homo- en lesbiennebeweging’. Tien jaar later wordt de interne diversiteit ook taalkundig vastgelegd in de verzamelnaam ‘holebi’: holebifoon, holebitext en uiteindelijk ook de Holebifederatie. ‘Holebi’ slaat aan bij publiek en media.

Vorig jaar besliste de AV van de Holebifederatie om de transgenders op te nemen in de beweging. Het was een van de redenen voor de beslissing de naam aan te passen. Ook hier is het resultaat negatief. De baseline ‘Opkomen voor holebi’s en transgenders’ wordt door de media niet gebruikt. Als Çavaria een persbericht lanceert wordt dat in de pers steevast geciteerd als van “Çavaria, de vroegere holebifederatie”. Geen transgenders te bespeuren.

Stem voor de Holebi/transgenderfederatie!

Ik leg zelf een alternatief voor aan de AV op 20 maart. Als ‘Çavaria’ wordt weggestemd is mijn voorstel om de naam ‘Holebifederatie’ om te zetten in ‘Holebi/transgenderfederatie’. Eenvoudig, maar duidelijk: we zijn een federatie van homo’s, lesbiennes, biseksuelen en transgenders. Over dit voorstel is heel lang nagedacht. Niet alleen door mij maar door de hele beweging sedert de jaren ’90.  Hij drukt een stuk van onze geschiedenis uit. Het is een logisch vervolg op wat voorafging.  En u mag er nog altijd een Caipirinha op drinken.