Voor wie het niet gezien of gehoord heeft: het spotje dat (ocharme) vier keer op TV geweest is. Maar wel een heel goed spotje. Bedankt Sven!

In The Cement Garden (1993), naar een boek van Ian McEwan, mag Charlotte Gainsbourg aan  Andrew Robertson uitleggen dat er een verschil is tussen jongens die zich in meisje verkleden en meisjes die zich in jongen verkleden. Dat zit zo: “Meisjes mogen hun haar knippen, jeansbroeken, hemden en laarzen dragen omdat het OK is om een jongen te zijn; voor meisjes is dat een soort promotie. Maar voor een jongen is er uitzien als een meisje een degradatie. Stiekum denk jij dat een meisje zijn een degradatie is.”

“Vergeet niet dat Nederland in de jaren zestig en zeventig op hetzelfde niveau zat van homotolerantie als de Marokkaanse gemeenschap nu. Dat was ook precies de periode waarin de eerste Marokkaanse gastarbeiders zich in Nederland vestigden. Zij hielden vast aan de normen en waarden van het land van herkomst, terwijl de normen en waarden in hun nieuwe omgeving veranderden.

De tweede en derde generatie Marokkanen hebben weliswaar een ander referentiekader, maar ze hebben niet direct gebroken met traditionele opvattingen. De teneur in het debat is dat Marokkaanse Nederlanders dezelfde ontwikkeling moeten doormaken in een paar jaar als die waarvoor de rest van Nederland enkele decennia nodig had. Er wordt dus veel gevraagd van de Marokkaanse gemeenschap. Natuurlijk, als je in een ander land gaat wonen, moet je meegaan met de omgeving waarin je terecht komt. Maar de politieke discussie wordt nu zo scherp gevoerd, met al die pijlen gericht op Marokkaanse Nederlanders, dat de reactie dan wordt: bekijk het maar.”

Faysal Zouay, raadslid voor GroenLinks in Nijmegen
Lees het volledige artikel in VolZin

De Parijse rappers van Sexion D’Assaut doen het goed: 350.000 verkochte albums, een cijfer dat de laatste tien jaar ongezien is in de Franse rap. Prima toch?  Jongens uit de banlieus die zich opwerpen tot populaire artiesten? Probleempje: ze zijn zo homofoob als de pest. Of is er beterschap? Rendez-vous op 2 november in Brussel.

In een interview met het tijdschrift International Hiphop winden ze er geen doekjes om: “We hebben homoseksualiteit veel aangevallen, omdat we homofoob zijn en we menen het voor 100%!” Naar het einde van hun interview stellen ze dat het “modeverschijnsel” homoseksualiteit als “zonde” moet gezien worden en dit moet tegengegaan worden door zich tot “de enige echte” godsdienst, de Islam, te bekeren. “We zijn erg religieus en zelfs God heeft naar de homoseksuelen een profeet gezonden om ze naar de Islam te leiden en hun zonden te vergeven.”  De verbijsterde journalist noteerde nog:  “We kunnen het ons dus niet veroorloven om openlijk te zeggen dat voor ons homoseksualiteit een afdwaling en onaanvaardbaar is? We begrijpen totaal niet dat in sommige landen het homohuwelijk of adoptie voor homo’s geaccepteerd wordt!”

Stel je voor!

De uitspraken veroorzaakten de nodige commotie (zie clipje) en dat vonden de jongens van Sexion D’Assaut niet echt leuk. Er kwamen excuses en de rappers kwamen er plots achter dat ze wel eens mensen zouden kunnen kwetsen met hun homofobe taaltje: “We hebben er al veel over nagedacht en er is ons verteld dat we het er op onze nieuwe plaat beter niet over zouden hebben. Het kan ons schaden en het publiek afschrikken. Stel je voor, er zijn zelfs homo’s die naar onze concerten komen!” Platenmaatschappij Sony bevestigt dat de opmerkingen wel degelijk zijn gemaakt en toonde zich not amused. Tot zover de zoveelste rel in rij? Zaak gesloten?  Veel hangt af van wat ze tijdens hun komende optredens gaan doen.

“Niet als homo geboren”

De groep riep in vorige albums op om homo’s te vermoorden. In de song ‘On t’a humilié’ (We hebben je vernederd) zingen ze: “Ik denk dat het hoog tijd is dat de homo’s hun lul wordt afgesneden en dat ze voor dood op straat achter gelaten worden” en nog “Ver weg is de tijd waar homo’s zich in het geheim schminkten. Nu stappen ze door de stad lijkend op een regenboog. Maar beweeg, komaan beweeg. Al deze praktijken zijn niet gezond” En : “Je krijgt het koud als een travestiet je roept, want je weet dat de mens niet als homo is geboren maar hij het wordt in 30% van de gevallen “.  Staan de songs waarin de homofobie verwerkt is nog op hun playlist? Voor hun optreden in Brussel bijvoorbeeld? Zeker de oproep om homo’s te vermoorden kan niet volgens de Belgische antidiscriminatiewetgeving.

Afstand nemen

Sexion D’Assaut komt optreden in Brussel op dinsdag 2 november. Plaats van het gebeuren: de AB. Dat is een zaal die vlakbij de Brusselse homobuurt ligt. Brussels staatssecretaris voor Gelijke Kansen Bruno De Lille (Groen!) kondigde een campagne rond geweld tegen holebi’s aan voor dit najaar.  Misschien moet hij het management van Sexion D’Assaut maar eens aanspreken. Of ze vanop het podium iets willen zeggen daarover? Ze hoeven homo’s niet op schoot te nemen, maar ze zouden wel afstand kunnen nemen van geweld tegen homo’s. Het valt te proberen: een nee heb je, een ja kan je krijgen. Op de Facebookgroep die oproept tot een boycot van Sexion D’Assaut stroomt intussen de informatie over acties binnen.  Chabada, de organisatie die instaat voor twee concerten in Angers op 13 oktober twijfelt nog tussen het afgelasten ervan of een debat tussen het publiek en de groep. Hun muziek zou ook al geboycot worden op een Franse jongerenzender.

Risicomatch

Blijven de jongens hardleers dan zou zich een probleem kunnen voordoen die dinsdagavond in Brussel. Enkele honderden (mosllim)jongeren die na het concert de stad intrekken is wat je in voetbaltermen een ‘risicomatch’ zou kunnen noemen. Haal je regenboogvlag maar binnen. Beter niet hand in hand lopen die avond?  De spanningen tussen de twee minderheden zou wel eens tot onaangename confrontaties kunnen leiden. Als Bruno zijn campagne tegen anti-homogeweld hard wil maken is er voor hem alvast die avond werk aan de winkel.

Lees hier hoe het afloopt!

Meer achtergrond: Homophobie: L’interview scandale du groupe Sexion d’Assaut. Volg de acties rond de groep op de Facebookgroep. Lees ook: Wat gebeurt er in Amsterdam?. Vergelijk dit onderwerp met de actie rond Beenie Man. Lees reacties op dit artikel op de website van De Wereld Morgen.

 

Timo Descamps was in de VS voor de opnames van de film Judas Kiss. Zoals altijd lag fotograaf Adam Bouska op de loer om hem en zijn mede-acteurs te strikken voor een fotosessie. Bouska heeft zijn naam verbonden aan de NOH8-campagne.  De campagne neemt Proposition 8 onder vuur. Dat is een voorstel om huwelijken tussen personen van hetzelfde geslacht definitief te verbieden. Op de tweede foto zie je Timo met Richard Harmon die ook een rol in Judas Kiss speelt.

zondag 31 oktober 2010 heeft de zoveelste L-day plaats. Een unieke formule die blijft aanslaan tot in het buitenland.  De dames van Folia verwennen je terug met een cocktail van activiteiten.

Lies Remmerie van Folia: “We verwelkomen zowel nationaal als internationaal talent op onze podia. Rona Kennedy, Gloria, Lies Lefever, Tigresse, Three times a lady, en vele andere … staan te popelen om jullie te entertainen. Daarnaast is er ruimte voor ontmoeting, info en verschillende workshops.” Het avondprogramma mag er ook zijn. Lies: “Om 21.30u vliegen we erin met een spetterende openingsact van het deense duo de Fagget Fairys (Feed The Horse!!!). Eens opgewarmd verleiden verschillende djane’s je tot de zwoelste dancemoves tot in de vroege uurtjes.” Djane’s dus.

Wie door de crisis getroffen werd en geen geld heeft hoeft niet weg te blijven: “Ook dit jaar op de L-day kunnen we ook nog heel wat helpende handen gebruiken. Bonnetjes verkopen, controle backstage, barvrouwen,…” Krijg je daarvoor iets in de plaats? “Jazeker, naast onze eeuwige dankbaarheid mag je gratis binnen, krijg je een t-shirt van de L-day en mag je een dag gratis sporten in Healthcity te Gent! ” Je kan er dus alleen maar beter van worden. En die barvrouwen, zijn dat dan Bjane’s?

http://www.l-day.be/
L-day op facebook

 

Na de affaire Dutroux (1996) is het de tweede keer dat seksueel misbruik op grote schaal in de media komt. De schandalen in de katholieke kerk zorgen opnieuw voor een stroom aan berichten en commentaren. Ook voor holebi’s en transgenders heeft de affaire interessante kantjes.

De donkere jaren

De getuigenissen en klachten over seksueel misbruik situeren zich vaak in de jaren ’50 en ’60.  Donkere jaren. De maatschappij was nog grotendeels in de greep van de kerk. Seks was vies en enkel toegelaten binnen een huwelijk en tussen man vrouw.  Masturberen zou voor allerlei ziektes zorgen. Homoseksualiteit werd behandeld met pillen en electroshocks. Maar het bloed (alsook het sperma) kruipt waar het niet gaan kan. In zijn ophefmakend artikel ‘Psychiatrische moord op homoseksuele puber’ beschrijft Dirk Cantillon (foto) hoe het er aan toeging op de patersschool: “Gemeenschappelijke kleedkamers waren taboe, maar de individuele kleedhokjes waren gemaakt uit hout en dat opent duidelijk mogelijkheden voor ieder die een dosis handigheid weet te koppelen aan een meer dan gemiddelde belangstelling voor jongenskontjes en primaire schaamhaartjes. Onze voorgangers hadden er net zo over gedacht want de houten tussenschotten waren met zakmesjes zodanig bijgewerkt dat ieder zijn voyeurslusten rustig kon botvieren. Er werd wat afgehijgd in die dampige hokjes. Je bekeek de andere, je geilde je eraan op. Je wist dat je bekeken werd,je geilde je eraan op.”  Buiten het hokje dreigde het gevaar. Dirk wilde meer en betaalde de tol. Zijn leven werd een hel: “Ze hebben me mijn jeugd afgepakt en het is moeilijk in een toekomst te geloven als je geen verleden hebt.”  Naast de slachtoffers van seksueel misbruik zijn er de slachtoffers van de seksuele repressie.

Behaarde man

Op bladzijde 44 van het eindrapport van de Commissie-Adriaenssens lezen we volgend verhaal: “Toen ik er 15 was (of zo ongeveer toch, ik herinner het mij niet zo goed meer) gingen wij met de jeugdbeweging tijdens de grote vakantie op bezinning (retraite zoals we dat dan noemden) bij de paters van congregatie A in xxxx. (…) ’s Avonds als we al in bed waren (in ons ‘chambrette’ en wil je geloven dat ik het nederlandse woord daarvoor niet ken?) kreeg ik altijd bezoek van pater A. Wat nu gaat volgen zal misschien choqueren, misschien ook niet, maar ik vond het wel leuk. Ik herinner mij heel goed de eerste keer dat hij zijn soutanne omhoog deed en dat hij eronder naakt was. Ik herinner mij heel goed toen hij zich gans uitkleedde omdat ik eigenlijk nog nooit zo’n behaarde man gezien had. (…) Ik ben mij waarschijnlijk in die periode bewust geworden dat ik homoseksueel was (…) Vandaar dat ik hoegenaamd niet wens dat er veel gevolg gegeven wordt aan mijn verhaal.” Maar ook hier heeft de medaille een keerzijde: “Mijn trauma echter is iets heel anders. Door een of andere loslippigheid is dit aan de oren gekomen van X (hier ga ik de naam niet echt vermelden), een pilarenbijter van de ergste soort en toemalig verantwoordelijke van de jeugdbeweging in xxxx. Hij heeft maanden ja jaren gedreigd om alles te vertellen aan mijn vader en moeder als ik ook maar durfde een woord te zeggen tegen gelijk wie over mijn nachtelijke pleziertjes met pater A. En dat is veel erger… steeds met de schrik op het lijf moeten lopen dat hij iets zou zeggen tegen mijn ouders. Dus het is niet de pater die achter de tralies moet, maar de man die altijd alles onder de mat wou vagen om de goede naam van de pater, de jeugdbeweging of de Kerk te beschermen.”

Zelfonderdrukking

De repressie veroorzaakt nog een ander gevaarlijk fenomeen. Wat De Rooie Vlinder benoemde als zelfonderdrukking en wat met een duurder woord ‘geïnterioriseerde homofobie’ genoemd wordt. Het komt er op neer dat de homofobe signalen die je bewust of onbewust ervaart je eigen houding gaan beïnvloeden. Daardoor zullen holebi’s hun coming out uitstellen, of zelfs hun eigen homoseksualiteit gaan ontkennen. In extreme gevallen leidt dat tot zelfmoord, depressies of tot geweld tegen andere holebi’s. Je slaat als het ware je eigen seksualiteit kapot door anderen aan te vallen.  Een fenomeen dat ook een rol speelt in de gewelddadige confrontaties tussen holebi’s en jongeren in bepaalde steden.

Het slappe handje van Fernand

Rond beerputten kruipt altijd wel ongedierte rond. Fernand Keuleneer (foto) is de advokaat van kardinaal Danneels. “Een briljante maar wat cynische intellectueel” noemt De Standaard hem.  Vijftien jaar geleden schreef hij naar aanleiding van de zaak Dutroux: “Bedankt de politici die nog durven komen aandragen met principes van niet-discriminatie op basis van seksuele geaardheid, voorkeur of beleving voor bewezen diensten, en maak ze werkloos bij de volgende verkiezingen. Herstel de traditionele opvattingen over normaliteit in intieme relaties. Zorg voor een herstel van de spontane sociale controle. Stigmatisering is wel degelijk effectief.” U denkt spontaan aan Alexandra Colen? Dat is geen toeval. Keuleneer en Colen kennen elkaar. Samen met Paul Beliën, Colens echtgenoot, werkten ze begin jaren negentig samen met Guy Verhofstadt in de Eén-oktobergroep. Verhofstadt wilde de PVV (nu open VLD) hervormen en dacht daarbij even aan een rechtse koers. Als student was Keuleneer lid van het rechts-katholieke KVHV en ontmoette daar VB-kopstuk Gerolf Annemans. In 2004 sprong hij het Vlaams Belang bij door zich af te zetten tegen de veroordeling van de partij wegens racisme. Zowel Colen, Keuleneer als Beliën zouden liefst het onderscheid tussen holebi’s en pedo’s in rook zien opgaan.

Beliën naar Wilders

Intussen vraagt COC Nederland (de Nederlandse holebi-koepelorganisatie) duidelijkheid over het nieuws dat Paul Belien (foto), de nieuwe adviseur is geworden van PVV-voorman Geert Wilders. Het is het COC niet ontgaan dat deze er uiterst homovijandige opvattingen op na houdt. Ze verwijzen ondermeer naar een artikel over adoptie waarin Beliën schrijft: “Wie kinderen toevertrouwt aan ‘twee papa’s’ of ‘twee mama’s,’ doet deze kinderen het grootst mogelijke onrecht: hij levert ze over aan de perversie.” Elders noemt Beliën vrije abortus, vrije euthanasie, gelijke rechten voor homoseksuelen en legalisering van drugs, “symptomen van de dood van het liberalisme.” toen holebi’s en transgenders in Mechelen hun ongenoegen uitten over de aanstelling van Léonard tot nieuwe aarstbisschop kon dit ook op de afkeuring van Beliën en co rekenen. Vlaams Belanger Johan Bellens stelde toen op Beliëns website dat de beweging hypokriet is en zich van tegenstander vergist.

Dubbele taktiek zoals bij het VB?

“Van een partij die mee-onderhandelt over het regeerakkoord mag volstrekte helderheid over homorechten verwacht worden,” stelt COC-voorzitter Vera Bergkamp. “Met een dergelijke topadviseur is daarvan geen sprake”. Wilders heeft zich totnogtoe tegen homofobie uitgesproken. Dat komt hem handig uit omdat hij op die manier holebi’s kan uitspelen tegen moslims. De aanwezigheid van Beliën in zijn rangen zou zijn homovriendelijk imago kunnen beschadigen. Paul Belien nam ook meerdere malen deel aan bijeenkomsten van het Vlaams Belang, terwijl Wilders samenwerking met Dewinter altijd heeft afgehouden. Wilders zag de bui hangen en reageerde in het Algemeen Dagblad: “De PVV is overtuigd voorstander en ook voorvechter van homorechten in de breedste zin van het woord en zal daar altijd voor blijven knokken”. Dat doet denken aan wat we de voorbije verkiezingscampagne bij het Vlaams Belang zagen: Alexandra Colen mocht voluit de homofobe kaart trekken, terwijl Filip Dewinter met een uitgestreken gezicht verklaarde dat het VB ‘niets tegen homo’s heeft’.