Wacht maar tot ik groot ben (2)

voer sleutelwoorden inIn 1999 verscheen in de nieuwsbrief van het Roze Aktiefront een scherp artikel over het feit dat WJNH zich gedroeg als een soort broedmachine: Zoveel mogelijk kuikentjes produceren die vanaf het moment dat ze konden lopen zich gedroegen als consumptienichten en -potten die geen enkele prikkel hadden meegekregen om zich te engageren in de holebitransgenderbeweging.

Sven Pichal, een van de wonderboys uit de eerste generatie jongeren die in het veilige nest van WJNH mochten opgroeien reageerde in De Magneet, het blad van Het Roze Huis: “Ik denk dat we met onze jongerengroepen op dit moment de handen vol hebben en dat we ons best doen om in de holebi-beweging onze stem te laten horen en onze inbreng te doen. We zijn nog een jonge beweging. Er stromen wel jongeren door. Misschien niet de meerderheid maar toch… Ik denk dat nog wat geduld wel zal lonen. Wacht tot ik 26 ben!”

Pashokjes

Sven heeft woord gehouden. Hij is niet alleen consequent bezig als vrijwilliger voor de beweging, hij werd ook nog eens één van onze nieuwe mediagezichten.  Hij was een van de pleitbezorgers van de campagnes die door de holebitransgenderbeweging werden gevoerd tegen het Vlaams Belang. Hij zet zich in voor campagnes over veilig vrijen en vertolkte onze boosheid en verdriet over de moord op David Kato (foto).

voer sleutelwoorden in

Op Kifkif verscheen een opiniestuk dat breekt met de gangbare opvattingen over ‘allochtonen‘.  Sven Pichal heeft dit opiniestuk mee ondertekend, nadrukkelijk ook als voorzitter van Het Roze Huis. “Alle daden van ‘allochtonen’ – en vermeende moslims in het bijzonder – worden verklaard in termen van ‘hun cultuur’. Vanuit die verklaring wordt dan gezegd dat ‘zij’ zich moeten aanpassen aan ‘ons”. Aangezien dat aanpassen maar niet lukt wordt de tegenstelling tussen ‘wij‘ en ‘zij‘ steeds groter en het wederzijds onbegrip groeit alleen maar. Mensen in pashokjes duwen is in deze geen goede strategie.

Superdiversiteit

Het is een tekst die je moet laten bezinken.  Let ook op het nieuwe woord dat erin staat: Superdiversiteit. “Beleid moet vertrekken van het feit dat wij een immigratiesamenleving zijn. ‘Dé migrant’ of ‘dé multiculturele samenleving’ bestaat niet (meer), superdiversiteit is de realiteit.” voer sleutelwoorden inOm het cru te zeggen: het Vlaams Belang heeft jarenlang beweerd dat we worden ‘overspoeld‘ door migranten. Wel, we zijn intussen ‘overspoeld’. Of beter: er stromen allerlei soorten beken en rivieren door ons land en dat zal niet meer veranderen. Eén van de stromen is die van de holebitransgenders. Geen klein stroompje. 40.000 deelnemers aan de pride in Brussel, dat betekent iets. De pride laat zien dat ook wij een ‘cultuur’ hebben. Gaan we die verder laten botsen met andere culturen? Of zoeken we naar een synthese?

Falko

We riskeren trouwens van hetzelfde laken een broek te krijgen.  Wat als men met ons op een gelijkaardige manier gaat afrekenen? Als men bijvoorbeeld de seksuele cultuur van een deel van de homomannen gaat demoniseren als de oorzaak van de verspreiding van hiv? Het hameren op de culturele verschillen kan ook de holebi’s en transgenders zuur opbreken.voer sleutelwoorden in  De opmerkingen over het zogenaamde provocerende gedrag op de pride en het ‘te‘ vrouwelijke gedrag van Falko is eigenlijk een reactie op het feit dat ook holebi’s en transgenders zich op bepaalde punten niet wensen aan te passen.

Çavaria

Door dit opiniestuk mee te ondertekenen geeft Sven aan dat onze beweging verder door moet groeien naar meer volwassenheid en de ‘wij hebben geen tijd om ons met andere minderheden bezig te houden’-mentaliteit van zich moet afgooien. “Ook het middenveld en de bedrijfswereld moeten in eigen boezem kijken”, zegt de tekst.  Dat middenveld, dat is ook çavaria.  Ik lanceerde hier al een oproep om de discussie te openen over een belangrijke verklaring tegen racisme van ILGA.  Merhaba stuurde ook een duidelijke boodschap de wereld in. Er begint iets te bewegen en het wordt tijd dat er iets begint te bewegen.

Bijscholen

“Zij hebben dus de keuze: ofwel hun mening bij stellen (evt via bijscholingscursus) ofwel terug keren naar hun land van herkomst” schreef Jo Vansteenkiste onlangs over homofobie bij allochtonen. Ik denk dat we allemaal een bijscholingscursus nodig hebben: de ene wat meer over de oorzaken van racisme, de andere over homofobie en misschien zelfs iedereen over transfobie. Er is geen land van herkomst. Er is wel een land waarin we allemaal samenleven. We hebben het recht en de plicht om dat samenleven te organiseren. voer sleutelwoorden inMerhaba, zowat de enige çavariagroep die nauwe banden heeft met de moslims in België, wijst op “de complexe manier waarop discriminaties voor de meesten holebi’s en transgenders uit etnisch-culturele minderheden meervoudig zijn. Velen kunnen zich immers niet permitteren om in een sterke LGBT-identiteit te investeren, terwijl ze zich in andere aspecten van hun leven ook niet ten volle kunnen ontplooien omdat ze bv. minder kansen hebben op de arbeidsmarkt of op een degelijke huisvesting.” 

Solidariteit

Wat eigenlijk ook betekent dat we er als gemeenschap en als beweging er baat bij hebben terug voeling te krijgen met vakbonden en andere organisaties die voor de werkende bevolking opkomen. Çavaria moet geen vakbondsacties te organiseren, maar kan wel solidair zijn met acties tegen racisme en voor gelijke kansen. Waar waren de holebitransgenders toen men op straat kwam tegen de politieke impasse?  voer sleutelwoorden inSolidariteit is geen product waarop we spaarzaam moeten zijn, integendeel. Een beetje meer maatschappijkritiek is daarbij onvermijdelijk. Merhaba: “We haken af als internationale solidariteit betekent dat we tevreden moeten zijn met een beleid dat asiel op grond van seksuele oriëntatie (net iets) makkelijker maakt, in een context van een Europa dat haar grenzen sluit voor asiel, gezinshereniging en migratie in het algemeen. Wij weigeren gebruikt te worden als stok om etnische en religieuze minderheden te slaan. Behalve de andere nefaste gevolgen dat dit heeft voor onze gemeenschappen, is dit ook de minst efficiënte manier om homofobie te bestrijden.”

De roze ploeg van Ali Salmi

Ali Salmi (uiterst links op de foto) is schepen van Mechelen “voor welzijn, preventie, diversiteit, emancipatie, ontwikkelingssamenwerking, gelijke kansen en contacten met het O.C.M.W.” Naar aanleiding van 17 mei, de Internationale Dag Tegen Homofobie, organiseerde hij een actie met medewerking van de voetballers van KV Mechelen als Racing Mechelen. Hij heeft al lang begrepen dat initiatieven zoals deze misschien niet persé goed onthaald worden door zijn achterban maar dat hij toch zijn verantwoordelijkheid moet nemen. Hij heeft een duidelijke opvatting over hoe een diversiteitsbeleid er moet uitzien: “Diversiteit moet dan ook één van de prioriteiten van het Vlaamse en federale beleid worden. Dat beleid moet er op gericht zijn om de verschillende gemeenschappen in contact te brengen met elkaar en samen activiteiten te laten organiseren. voer sleutelwoorden inOp deze manier moet men de vooroordelen bestrijden die over bepaalde bevolkingsgroepen nog steeds bestaan. Een ideale plaats om hiermee te starten is de schoolomgeving.” Hij dient ook de pleitbezorgers van ‘aanpassen of opkrassen’ van antwoord: “Men moet als beleid weten wat men wil: langs de ene kant vragen en eisen dat ‘allochtonen’ zich zouden moeten integreren, maar langs de andere kant de eigen verantwoordelijkheid niet ten volle opnemen om alle uitsluitingsmechanismen weg te werken. Integendeel, men introduceert er soms nog meer. Dit is niet ernstig en niet geloofwaardig. De doelgroep waarover we het hebben voelt zich niet aangesproken, zelfs eerder uitgesloten en niet aanvaard. De Vlaamse overheid investeert niet voldoende middelen om bepaalde projecten echt effect te laten hebben.”

Eén zwaluw maakt de lente niet. Het is best mogelijk dat het signaal van Sven wordt weggelachen of genegeerd. zo verscheen er op de nieuwspagina van Het Roze Huis totnogtoe geen woord over de tekst op Kifkif. Het is aan de raad van bestuur van çavaria om dit te vermijden en er een constructief debat van te maken.

Selectieve berichtgeving overKatholieke en Joodse scholen versus homofobie

cavaria,proces leonard,katholiek,jongerenKomt deze kop u bekend voor? Als  holebitransgenderrechten u nauw aan het hart ligt hebt u hem zeker zien passeren. Of toch niet helemaal. Volgens de media waren het niet de katholieke maar de joodse scholen die in de fout gingen. Een staaltje van selectieve berichtgeving, zo bleek later.

Het begon allemaal zo mooi. Robert Voorhamme, Antwerpse schepen van onderwijs en zelf trotse vader van een homozoon, bracht onderwijsmensen bijeen op een studiedag: “Onderzoek wijst uit dat jongeren een eerder negatieve kijk hebben op holebi-seksualiteit. Leerkrachten weten het thema vaak niet goed te integreren in hun lessenpakket. Holebi-jongeren vinden in het secundair onderwijs moeilijker aansluiting bij de school dan hun hetero leeftijdsgenoten.” De studiedag moest eindigen met het plechtig ondertekenen van een charter tegen homofobie in het onderwijs. Prima idee. Het idee van een charter is niet nieuw. Çavaria nam enkele jaren geleden een gelijkaardig initiatief in samenwerking met de sportclubs.  De Vlaamse Sportfederatie ontving hiervoor de homofolieprijs 2009.

Joden terug naar land van herkomst?

Om bizarre redenen verspreidde de pers het verhaal over de joodse scholen die het charter niet willen tekenen. Dergelijke berichten kunnen op Facebook steevast op gespierde taal rekenen. Holebitransgenders kunnen het blijkbaar niet laten om op andere minderheden te schimpen, zeker als het over moslims of joden gaat. charter001.jpg“De joodse organisaties zijn er wel zelf steeds als de kippen bij om te klagen dat ze zich gediscrimineerd voelen, maar zelf anderen discrimineren mag dan weer wel… Tsss! Oeps, en in hun ogen ben ik door deze vaststelling natuurlijk een jodenhater. (…) Nieuwkomers die vrouwen, holebi’s of transgenders als minderwaardig of zelfs “te stenigen” beschouwen zijn wat mij betreft niet welkom. Zij hebben dus de keuze: ofwel hun mening bij stellen (evt via bijscholingscursus) ofwel terug keren naar hun land van herkomst.” Deze weldoordachte zinnen werden gepost door Jo Vansteenkiste, die zich in zijn vrije tijd ook lid van de raad van bestuur van çavaria mag noemen.

Met de felicitaties van het Vlaams Belang

Dat brengt mij naadloos tot bij het Vlaams Belang dat hier twee vliegen in één klap kon slaan. Ze maken er geen geheim van dat ze de joodse gemeenschap heel graag in hun kiezerskorps zouden inlijven en wat gaat er dan makkelijker in dan een scheut homofobie? De ‘Beweging voor Christelijke Solidariteit’ van Philippe Van der Sande en Tanguy Veys verstuurde dezelfde dag nog een persmededeling: “Charter over homoseksualiteit in Antwerpen: vrijheid van onderwijs komt in het gedrang”  Ze feliciteren het joodse schoolnet: “Proficiat, vertegenwoordigers van Joodse scholen, om het charter niet te ondertekenen” en ze roepen het katholiek onderwijs op om het charter ook niet te ondertekenen. “Er is geen nood aan een charter om de scholen aan te zetten om niet te discrimineren”, zegt Philippe Van der Sande, voorzitter van de Beweging voor Christelijke Solidariteit, fractieleider van het VB in de OCMW-raad in Antwerpen en perswoordvoerder van Filip Dewinter. “Geen enkele school discrimineert immers leerlingen op basis van hun seksuele geaardheid.” 

“Nooit de intentie gehad”

Olivier Lins001.jpgWas er dan niemand in de media of in de holebitransgenderbeging die onraad rook? Hoe zou het nog gaan met het katholieke onderwijsnet en hun homofobie? Het antwoord op deze vraag stond te lezen op de website Joods Actueel. Hoofdredacteur Michael Freilich verdedigt de houding van de joodse scholen door erop te wijzen dat ook het katholieke onderwijsnet het charter niet zal ondertekenen. Hij citeert Olivier Lins (foto), woordvoerder van bisschop Bonny: “De scholen van het katholieke net hadden nooit de intentie om het charter van de onderwijsraad mee te ondertekenen.  De katholieke scholen willen verder werken met hun eigen pedagogisch project waarin waarden als diversiteit en respect centraal staan. De katholieke scholen vonden het trouwens geen goed idee om te verwachten dat de verschillende gemeenschappen zich op een dergelijke manier zouden confirmeren met één  bepaald politiek of ideologisch standpunt.”

Vaagheden

Pride2011_026.jpgMerkwaardig toch, dat wat voor iedere holebitransgenderactivist en journalist het eerste is wat je gaat checken over het hoofd wordt gezien. Het is nogal logisch dat het katholiek onderwijs dit charter niet zal tekenen. En toch zwijgt men daarover in alle talen. Ook Robert Voorhamme rept met geen woord over het njet van de katholieke zuil. Sven Pichal debiteert op ATV namens het Roze Huis enkele vaagheden zoals “hard blijven werken blijft nodig”. Het lijkt wel alsof we terug in het katholieke Vlaanderen van de jaren ’30 zitten. Ook toen kregen de joden de schuld van een en ander. Uiteraard verdient de houding van elke school die dergelijke initiatieven afwijst onze kritiek. Maar die paar tientallen joodse scholen zullen de sfeer van homofobie toch niet echt kunnen veranderen. De overgrote meerderheid van de leerlingen die in godsdienstig geïnspireerde scholen zitten doen dat in een katholieke school. Het is nu duidelijk waar ze aan toe zijn. Léonard heeft de touwtjes nog strak in handen.

Iedereen krijgt de kans om de homofobie in de katholieke zuil daadwerkelijk te bestrijden. Immanent organiseert acties tegen de homofobie van Léonard, die blijkbaar door een flink deel van het katholieke onderwijsnet spookt. Vrijdag zijn we met onze ballonnen op de pride in Brugge.